Δευτέρα, 3 Μαΐου 2010

Η κινη/φική μου βδομάδα 3-5-10

--------------------------------------- 3,5: Καλή (+) ---------------------------------------

Ελληνικός τίτλος: Στους 451 Βαθμούς Φαρενάιτ (1966)
Ξένος τίτλος: Fahrenheit 451
Σκηνοθεσία: François Truffaut
Παίζουν: Oskar Werner, Julie Christie, Cyril Cusack, Anton Diffring, Jeremy Spenser
Χώρα: Αγγλία
Είδος: Επιστημονική φαντασία




Υπόθεση:
Στους 451 βαθμούς Φάρεναϊτ το χαρτί υπερθερμαίνεται και αρχίζει να καίγεται. Αυτό είναι και το σήμα της πυροσβεστικής σε μια υποθετική πόλη του μέλλοντος. Γιατί οι πυροσβέστες εκεί δεν σβήνουν φωτιές. Τα σπίτια είναι όλα πυρασφαλή και οι κάτοικοι δεν διατρέχουν κανένα κίνδυνο. Ο μόνος κίνδυνος στην αποστειρωμένη, φασιστική και απολυταρχική κοινωνία είναι η ελευθερία της σκέψης και ότι την εκφράζει, δηλαδή τα βιβλία.

Είχα πολύ καιρό να δω ταινία του Truffaut και ομολογώ ότι μου είχε λείψει πάρα μα πάρα πολύ. Ο Truffaut με αυτήν την ταινία έκανε μια στροφή 180 μοιρών σε πολλά πράγματα όπου μέχρι τότε δεν τα είχε ξανακάνει όπως ότι ήταν η πρώτη του έγχρωμη ταινία, η μοναδική του αγγλόφωνη όπως επίσης και η μοναδική ταινία επιστημονικής φαντασίας που γύρισε ποτέ. Αλλά εγώ θα σταθώ στην συνεργασία του με τον πολύ σπουδαίο μουσικό-συνθέτη Bernard Herrmann (μόνιμος συνεργάτης του Hitchcock) όπου σε συνδυασμό με την χιτσκοκική του μουσική αλλά και με μια σκηνοθεσία που θύμιζε πολλές από τις τεχνικές του, ο Truffaut κάνει έναν έμμεσο φόρο τιμή προς το μεγάλο αυτό δημιουργό όπου ως γνωστών ήταν μέγας θαυμαστής του. Εκτός από την εξαιρετική του σκηνοθεσία κατάφερε να δημιουργήσει ένα πειστικό φουτουριστικό περιβάλλον, πολύ λιτό και με ελάχιστα σκηνικά κυρίως χάρη στην στυλιστική του οπτική. Πρόκειται για μια παρεξηγημένη (τουλάχιστον για εκείνην την εποχή όπου δεν έτυχε θερμής υποδοχής) και ιδιόμορφη ταινία επιστημονικής φαντασίας όπου ξεχώριζε από ανάλογες ταινίες εκείνης της εποχής. Πάντως μου άρεσε αρκετά όπου αν και οι ρυθμοί της ήταν κάπως αργοί στην αρχή, στην συνέχεια όμως ανέβαζε στροφές κλείνοντας με ένα πολύ ενδιαφέρον και αισιόδοξο φινάλε παρά τον πεσιμισμό που επικρατούσε σε όλη την διάρκειά της. Να αναφέρω ότι η ταινία βασίστηκε στο διάσημο μυθιστόρημα "Fahrenheit 451" και για τους βιβλιοφάγους που έχουν την περιέργεια να μάθουν πια βιβλία καίγονται μπορούν να κοιτάξουν εδώ.
Τελικά είναι πολύ μεγάλο το σινεμά αυτού του σκηνοθέτη και για μένα είναι ο μεγαλύτερος Γάλλος σκηνοθέτης από την γενιά του ’50 κι έπειτα, ότι και να λένε οι κριτικοί για τον Jean-Luc Godard που ναι μεν ήταν ένας σπουδαίος σκηνοθέτης όμως οι ταινίες του ποτέ δεν με άγγιξαν.

------------------------------------------- 3: Καλή -------------------------------------------

Ξένος τίτλος: Wendy and Lucy (2008)
Σκηνοθεσία: Kelly Reichardt
Παίζουν: Michelle Williams, Wally Dalton, Will Patton, Will Oldham, John Robinson
Χώρα: ΗΠΑ
Είδος: Δράμα





Υπόθεση:
Η Γουέντι, μαζί με το σκύλο της και το αυτοκίνητό της, κατευθύνεται στην Αλάσκα για να ξεκινήσει μια καινούργια ζωή. Σε μια κωμόπολη του Όρεγκον όπου διανυκτερεύει, μια σειρά αναποδιές θα την αναγκάσουν να αλλάξει τα σχέδιά της.

Μια όμορφη, ανθρώπινη, συγκινητική και τρυφερή ιστορία βλέπουμε να εκτυλίσσεται μπροστά στην οθόνη μας σε μια ανεξάρτητη ταινία, γυρισμένη με λίγα μέσα και σε φυσικούς χώρους. Στην ταινία δεν υπάρχει καθόλου δράση όπου επικεντρώνεται σχεδόν αποκλειστικά και μόνο στις απεγνωσμένες προσπάθειες της Wendy (Michelle Williams) να βρει τον σκύλο της, μέσα από μια σειρά αναποδιών. Η σκηνοθεσία της ταινίας είναι απλή, λιτή όπου παρακολουθεί το δράμα της πρωταγωνίστριας δείχνοντάς σου τα απολύτως απαραίτητα και φυσικά μία εξαιρετική Michelle Williams που είναι τόσο φυσική στην ερμηνεία της αλλά και στις εκφράσεις της, που σου δίνει την εντύπωση σαν να τα ζει όλα αυτά. Η ταινία κλείνει με ένα συγκινητικό φινάλε όπου πιστεύω ότι δεν θα αφήσει κανέναν ασυγκίνητο και ειδικά αυτούς που έχουν σκύλο (είμαι κι εγώ μέσα σε αυτούς).

Ξένος τίτλος: THX 1138 (1971)
Σκηνοθεσία: George Lucas
Παίζουν: Robert Duvall, Donald Pleasence, Don Pedro Colley, Maggie McOmie, Ian Wolfe
Χώρα: ΗΠΑ
Είδος: Επιστημονική φαντασία, Θρίλερ




Υπόθεση:
Σε μια ζοφερή κοινωνία του μέλλοντος οι άνθρωποι ελέγχονται από μια απρόσωπη ηλεκτρονική κυβέρνηση και είναι υποχρεωμένοι να καταναλώνουν ναρκωτικά σε χαπάκια για να κρατούν το πνεύμα τους σε καταστολή και να εργάζονται μηχανικά. Όλοι φορούν άσπρες στολές και έχουν ξυρισμένα κεφάλια, οι λέξεις ελέγχονται πλήρως, η ατομική ελευθερία είναι ανύπαρκτη και ο έρωτας αντιμετωπίζεται ως έγκλημα. Αυτό όμως δεν θ' αποτρέψει τον ΤΗΧ να κάνει μια τρομακτική προσπάθεια για να δραπετεύσει από τα υπόγεια και να αναρριχηθεί σ' έναν άγνωστο κόσμο…

Μια αρκετά ενδιαφέρουσα ταινία επιστημονικής φαντασίας που ξεχωρίζει για την οπτική ματιά του σκηνοθέτη-businessman George Lucas και η οποία είναι η πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους όπου με την σειρά της αποτελεί remake ενός παλιότερου φιλμ μικρού μήκους του ίδιου σκηνοθέτη. Ο Lucas από το σκηνοθετικό του κιόλας ντεπούτο φάνηκε ότι ήταν ένας σκηνοθέτης με όραμα, φαντασία και με μια ιδιαίτερη οπτική ματιά όπου όλα αυτά θα τα μετουσιώσει αργότερα στο διαστημικό έπος Star Wars. Βέβαια στην πορεία θα ξεχάσει την σκηνοθετική του ιδιότητα και θα εξασκήσει το άλλο του επάγγελμα, αυτό του businessman. Στα της ταινίας τώρα η οποία ενώ ξεκινάει πολύ δυναμικά στα πρώτα περίπου 20 λεπτά της και περιμένεις να ξεσπάσει ένα ντόμινο διαδοχικών καταστάσεων, στη συνέχεια όμως μένει στάσιμη παρουσιάζοντας κοιλιά. Σε αυτήν την κοιλιά βλέπουμε την διαδικασία αναμόρφωσης και σωφρονισμού του ΤΗΧ 1138 (Robert Duvall) και μερικών άλλων ατόμων σε ένα εντελώς μινιμαλιστικό περιβάλλον όπου βλέπουμε μόνο ένα απέραντο κατάλευκο δωμάτιο που περιέχει μόνο μερικούς καναπέδες. Όμως προς το τέλος της η ταινία σε αποζημιώνει με τα τελευταία 10 λεπτά εξαιτίας της σκηνοθετικής-οπτικής βιρτουοζιτέ του Lucas και των αρκετά καλών εφέ όπου βλέπουμε την προσπάθεια απόδρασης του ΤΗΧ 1138 οδηγώντας σε ένα αποκαλυπτικό φινάλε το οποίο όμως δεν σου αποκαλύπτει απολύτως τίποτα. Πως γίνεται αυτό; Για να το καταλάβεις πρέπει να την δεις.

------------------------------- 2,5: Απλώς ενδιαφέρων (+) -------------------------------

Ελληνικός τίτλος: 2019: Νέα Φυλή (2009)
Ξένος τίτλος: Daybreakers
Σκηνοθεσία: Michael Spierig, Peter Spierig
Παίζουν: Ethan Hawke, Sam Neill,Willem Dafoe, Isabel Lucas
Χώρα: Αυστραλία, ΗΠΑ
Είδος: Επιστημονική φαντασία, Θρίλερ, Τρόμου




Υπόθεση:
Το 2017, ένας ιός έχει μεταμορφώσει τους ανθρώπους σε βρικόλακες. Καθώς, όμως, οι βρικόλακες πληθαίνουν, οι προμήθειες σε αίμα όλο και λιγοστεύουν. Η νέα φυλή θα πρέπει να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα, ενώ την ίδια στιγμή ένας ερευνητής δουλεύει με μια ομάδα βρικολάκων με σκοπό να σώσει την ανθρωπότητα.

Γενικά είμαι πολύ αυστηρός και έχω μεγάλες απαιτήσεις από μια ταινία επιστημονικής φαντασίας επειδή είναι κιόλας ένα από τα αγαπημένα μου είδη. Η ταινία ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα και συμπαθητική κυρίως επειδή αντιμετώπιζε όλη αυτήν την πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα με σοβαρότητα και χωρίς να πουλάει αυτό το δήθεν που πουλάνε άλλες ταινίες αυτού του είδους όπως π.χ. ανατροπές της πλάκας, επιφανειακή πλοκή ίσα ίσα για να σε κατακλύσουν με πολλές σκηνές δράσης, πολλά εφέ και κλισέ, χάρτινους χαρακτήρες και πάει λέγοντας (Surrogates). Η ταινία βασίζεται πιο πολύ στους διαλόγους της, οι οποίοι σε προβληματίζουν και σου θέτουν κάποια υπαρξιακά ζητήματα σχετικά με το μέλλον της ανθρωπότητας. Έτσι όπως καταλάβατε δεν υπάρχει πολύ δράση, η σκηνοθεσία είναι καλή χωρίς εφετζιδισμούς και τα εφέ ικανοποιητικά. Πάντως αξίζει την προσοχή, σε μια δεκαετία μάλιστα που κατά τη γνώμη μου μόνο τρεις ταινίες αυτού του είδους είναι από πολύ καλές και πάνω: Moon, Minority Report, The Man from Earth.

------------------------------------ 1,5: Μετριότατη (+) ------------------------------------

Ελληνικός τίτλος: Στην άκρη του νήματος (2010)
Ξένος τίτλος: Edge of Darkness
Σκηνοθεσία: Martin Campbell
Παίζουν: Mel Gibson, Ray Winstone, Danny Huston, Bojana Novakovic, Shawn Roberts
Χώρα: Αγγλία, ΗΠΑ
Είδος: Θρίλερ, Αστυνομική



Υπόθεση:
Καθώς ο ντέντεκτιβ ανθρωποκτονιών Τόμας Κρέιβεν ερευνά το θάνατο της ακτιβίστριας κόρης του, ανακαλύπτει όχι μόνο την κρυφή της ζωή, αλλά κι ένα σχέδιο συγκάλυψης των γεγονότων από κυβερνητικές υπηρεσίες και επιχειρηματικά συμφέροντα που προσελκύει το ενδιαφέρον ενός πράκτορα, με αποστολή να καθαρίσει όλες τις αποδείξεις.

Περίμενα να δω με ανυπομονησία αυτή την ταινία επειδή, εκτός του ότι είχε να πρωταγωνιστήσει σε ταινία από το 2003 ο Mel Gibson, είναι από τους ηθοποιούς που μου αρέσουν και με του οποίου τις ταινίες έχω μεγαλώσει, συν το ότι επανέρχεται με έναν ρόλο που του πάει γάντι. Είχα κάποιες επιφυλάξεις βλέποντας στην σκηνοθεσία το όνομα του Martin Campbell ο οποίος είναι ένας συμβατικός σκηνοθέτης όπου δυστυχώς επαληθευθήκαν και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που δεν περίμενα. Βέβαια το όλο πρόβλημα εντοπίζεται στο εντελώς κλισεδιάρικο, προσχηματικό και προβλέψιμο σενάριο και λιγότερο στη συμβατική σκηνοθεσία του Campbell που μπορεί να έδωσε μια ταινία καλο-λουστραρισμένη, αλλά με πολλά δήθεν και ψευτοκαταστάσεις.

Ξένος τίτλος: Flashdance (1983)
Σκηνοθεσία: Adrian Lyne
Παίζουν: Jennifer Beals, Michael Nouri, Lilia Skala, Sunny Johnson, Kyle T. Heffner
Χώρα: ΗΠΑ
Είδος: Μουσική, Ρομαντική




Υπόθεση:
Η Άλεξ Οουενς είναι μια νεαρή εργάτρια που δουλεύει σαν οξυγονοκολλήτρια σ’ ένα εργοστάσιο. Τα βράδια χορεύει σ’ ένα μικρό μαγαζί για το κέφι της, παράλληλα όμως φιλοδοξεί να γίνει χορεύτρια κλασικού μπαλέτου. Κάποια στιγμή την ερωτεύεται ο προϊστάμενός της, ο οποίος θα τη βοηθήσει να μπει σε μια σχολή χορού, πράγμα που την ενοχλεί δημιουργώντας ένταση στις σχέσεις τους. Τελικά όμως θα πεισθεί να μπει στη σχολή αξιοκρατικά με εξετάσεις. Έτσι αρχίζει τις επίπονες προσπάθειες να πραγματοποιήσει το όνειρο της…

Έκατσα και είδα αυτή την ταινία μόνο και μόνο για ένα πράγμα: Για το διάσημο και περίφημο τελευταίο της πεντάλεπτο όπου βλέπουμε την πρωταγωνίστρια να περνάει από οντισιόν μπροστά από μια επιτροπή, το οποίο αποτελεί σημείο αναφοράς στον χώρο των μουσικό-χορευτικών ταινιών που άκμασαν στα τέλη δεκαετίας του ’70 και ολόκληρης της δεκαετίας του ’80. Βέβαια ήθελα να πάρω και λίγη δόση από ‘80ς αλλά από ότι φαίνεται η δόση ήταν υπερβολική. Η ταινία ακολουθεί τα χνάρια που χάραξαν άλλες παρόμοιες όπως το Saturday Night Fever και το Fame και είναι η αποθέωση των ‘80ς, σε στυλ, ύφος, χορό, μουσική και φυσικά με μια σειρά από αξέχαστα και διάσημα μουσικά κομμάτια, μεταξύ των οποίων το "Maniac" και το τιμημένο με όσκαρ παρακαλώ "What a Feeling". Ο Adrian Lyne, ένας άνισος σκηνοθέτης ικανός για το καλύτερο (Jacob's Ladder, Fatal Attraction) αλλά και για το χειρότερο (Nine 1/2 Weeks, Flashdance), παίρνει ένα εντελώς προσχηματικό σενάριο για να μετατρέψει την ταινία σε ένα απέραντο βίντεο κλιπ, όπου πιστεύω ο καθένας καταλαβαίνει τι σημαίνει αυτό.

------------------------------------------- 0: Κακή -------------------------------------------

Ελληνικός τίτλος: Σχέδιο 9 από το διάστημα (1959)
Ξένος τίτλος: Plan 9 from Outer Space
Σκηνοθεσία: Edward D. Wood Jr.
Παίζουν: Gregory Walcott, Mona McKinnon, Duke Moore, Tom Keene, Carl Anthony
Χώρα: ΗΠΑ
Είδος: Επιστημονική φαντασία, Τρόμου



Υπόθεση:
Σατανικοί εξωγήινοι κάνουν επίθεση στην Γη με σκοπό να πραγματοποιήσουν το τρομερό "Plan 9", να αναστήσουν νεκρούς ανθρώπους ως ζόμπι και βρικόλακες, για να σταματήσουν την ανθρωπότητα από τη δημιουργία του Solaranite (ένα είδος ηλιακής βόμβας).

Δεν μπορώ να μην αρχίσω λέγοντας ότι η ταινία αυτή έχει χαρακτηριστεί ως η χειρότερη όλων των εποχών. Φαντάζομαι ότι θα το έχετε ακούσει αν όχι όλοι τότε οι περισσότεροι. Δεν ξέρω βέβαια από πού έχει έρθει αυτή η φήμη καθώς δεν έχω πετύχει καμία επίσημη λίστα που να το επιβεβαιώνει, αλλά και μόνο που έχει διαδοθεί από στόμα σε στόμα αποδεικνύει ότι είναι η πιο “επιτυχημένη” κακή ταινία. Τώρα όσον αφορά για την ίδια την ταινία όπως καταλαβαίνεται και από την υπόθεση, το σενάριό της είναι στην κυριολεξία για γέλια και για κλάσματα, με αστείους διαλόγους όπου πολλές είναι τόσο αυτονόητοι που μέχρι και οι δυο πρωταγωνιστές της ταινίας Ο ηλίθιος και ο πανηλίθιος θα τους καταλάβαιναν. Τα μέσα της ταινίας είναι εντελώς ερασιτεχνικά όπου ο περίφημος σκηνοθέτης της, Edward D. Wood Jr. (γνωστός και ως Ed Wood) στις περισσότερες σκηνές της ταινίας χρησιμοποιούσε έτοιμο αρχειακό υλικό από πραγματικά γεγονότα και σε ορισμένες σκηνές μάλιστα που αυτοσχεδίαζε, έβλεπες πάνω από τους ιπτάμενους δίσκους να κρέμεται μια κλωστή. Η όλη υπόθεση εξελίσσεται σε ένα νεκροταφείο όπου εννοείται ότι είναι γυρισμένο σε ένα στούντιο, μην πω και σε ένα δωμάτιο. Στην ταινία εμφανίζονται ως γκεστ-σταρ ο μεγάλος Bela Lugosi, ο οποίος όμως εμφανίζεται μόνο στα πρώτα λεπτά της διότι πέθανε λίγες μόλις ημέρες μετά την έναρξη των γυρισμάτων και η περίφημη και εκκεντρική Vampira η οποία έπαιζε πάντα τέτοιους ρόλους. Τέλος να επισημάνω ότι το 1994 ο Tim Burton γύρισε μια εξαιρετική ταινία το Ed Wood που αναφερόταν στην ζωή του ιδιόρρυθμου και εκκεντρικού αυτού σκηνοθέτη.
Τελικό συμπέρασμα: Για μένα σίγουρα δεν είναι η χειρότερη ταινία όλων των εποχών όπου μπορώ να πω μάλιστα ότι την παρακολούθησα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και χωρίς να βαρεθώ γιατί όπως και να το κάνουμε η ταινία από μόνη της είναι ένα αξιοπερίεργο κινηματογραφικό ανέκδοτο.


0: Κακή / 1: Μετριότατη / 2: Απλώς ενδιαφέρον / 3: Καλή / 4: Πολύ καλή / 5: Αριστούργημα

23 σχόλια:

  1. 451: Θέλω καιρό να τη δώ αλλά λέω να διαβάσω πρώτα το βιβλίο

    Wendy & Lucy: Η μόνη που έχω δει από το σημερινό σου ποστ και συμφωνώ με όσα γράφεις

    Daybrakers: Και αυτό σκόπευα να το δω, διαβάζοντας όσα γράφεις μάλλον θα το κάνω σύντομα

    THX 1138: Έχω δει τη μικρού μήκους, θα το σκεφτώ αν θα δω αυτή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. κακό το αριστουργηματικό Plan 9 from Outer Space του τεραστιου ed wood?????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτές τις ταινίες πού τις βρήκες;;:Ρ

    Μόνο του Γουντ ξέρω,την οποία θέλω να δω για να διαπιστώσω αν όντως είναι τόσο κακή,επιτέλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ zamuc για το “Daybrakers” το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν είναι άλλη μια κλισεδιάρικη ταινία επιστημονικής φαντασίας με φτηνούς εντυπωσιασμούς και δήθεν ανατροπές. Ώστε έχεις δει την μικρού μήκους εεε! Θα κοιτάξω να την δω, έτσι από περιέργεια.

    @ lt.aldo ακριβώς αυτό: μια αριστουργηματική κακή ταινία!

    @ Faunt δεν είναι και σπάνιες ταινίες ώστε να μην τις ξέρεις. Εξάλλου είναι ταινίες πολύ γνωστών σκηνοθετών και όχι κάποιων αγνώστων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πώς άντεξες και είδες το Flashdance?!
    To Plan 9 From Outer Space σίγουρα δεν είναι η χειρότερη ταινία που έγινε ποτέ. Το Twilight είναι πολύ χειρότερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Το Flashdance το έβλεπα όταν ήμουν μικρή. Καμιά φορά μου άρεσε κιόλας :/

    To post στις 28 Απριλίου το έκανες και δεν το είχα πάρει χαμπάρι ή είναι λάθος η ημερομηνία στο blog;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ With όλα τα αντέχω. Ποτέ δεν σταματάω μια ταινία στην μέση. Θα την δω ότι και να γίνει! Εντάξει χειρότερο δεν είναι αλλά καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις και συμφωνώ μαζί σου.

    @ Annie έχεις δίκιο και δεν το είχα προσέξει. Η ημερομηνία του post είναι λάθος όπου φαίνεται ότι κράτησε την ημερομηνία του προχείρου της ανάρτησης. Τώρα το διόρθωσα.
    Και μόνο για αυτά τα τραγούδια η ταινία είναι μια cult ένοχη απόλαυση. Ααα ξέχασα να πω ότι η πρωταγωνίστρια ήταν εντελώς ατάλαντη και ότι το μόνο που ήξερε να κάνει ήταν να χορεύει, γιατί από ερμηνεία άστο καλύτερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @ Argiris χαρά στο κουράγιο σου! Εγώ μόνο μία ταινία είχα σταματήσει στη μέση (σχεδόν) γιατί αηδίασα. Αλλά όταν την είδα ολόκληρη μου άρεσε πολύ.
    Αναφέρομαι φυσικά σε μια ταινία που ο bauer συγκεκριμένα λατρεύει -jack συγνώμη :p :D- :
    Το Salo του Παζολίνι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ααα εγώ την είδα με μιας και μπορώ να πω ότι μου άρεσε αρκετά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ρε τώρα την πήρα χαμπάρι την ανάρτηση!!! Σε όλες τον ίδιο τίτλο θα βάζεις;!;!;

    1. Fahrenheit 451: Πολύ καλό (8.5/10), αλλά δεν ξετρελάθηκα κιόλας... Το 1984 μου άρεσε λίγο περισσότερο (9/10).

    2. Daybreakers: Μετριότατο (5.5/10)-απλά καλό για μια θέαση θα το χαρακτήριζα... Γενικά δεν μου φάνηκε κάτι το ιδιαίτερο.

    3. Edge of Darkness: Σχεδόν καλό (6.5/10), αλλά σίγουρα θα μπορούσε να είναι και πολύ καλύτερο (μισή ώρα μικρότερο, πιο προσεγμένο σενάριο και καλύτερες ερμηνείες).

    4. Plan 9 from Outer Space: 4/10 γιατί είναι καρακαλτάρα!!! :p

    ΥΓ: Τις υπόλοιπες δεν τις έχω δει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Όχι και τον ίδιο, αλλάζω την ημερομηνία! Και σε παρακαλώ την επόμενη φορά που θα κάνω ανάρτηση να είσαι πιο προσεκτικός για να την πάρεις νωρίτερα χαμπάρι! :p :)
    1. Εμένα το 1984 είναι μία από τις αγαπημένες μου ταινίες. Αυτό νομίζω τα λέει όλα.
    2. Μπορεί να μην ήταν κάτι το ιδιαίτερο αλλά για μένα ξεχωρίζει από κάτι άλλες δήθεν ταινίες αυτούς του είδους (Surrogates)
    4 Αα εγώ όπως έχω ξαναπεί αν μια ταινία είναι κακή, για μένα είναι κακή. Δεν πάει να είναι καρακαλτάρα!! :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Άλλη φορά να μου το λες καλύτερα... :p ;)

    2. Εμένα το Surrogates μου άρεσε περισσότερο (7.5/10)!!! :p :)) Για περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας ήταν αρκετά καλό, αλλά σίγουρα έχουμε δει πολύ καλύτερες ταινίες του είδους (π.χ. Terminator 1 & 2)...

    4. Ναι, αλλά ήταν τόσο γελοίο που είχε πλάκα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Για τον Τρυφω τα ειπαμε, και δικος μου αγαπημενος απο Γαλλια (αν κι εδω ειναι διαφορετικος απο τα συνηθισμενα), συμφωνω απολυτα με το σχολιο για Γκονταρ.
    Το Wendy and Lucy απλη και συγκινητικη ιστορια. Τα 2 επιστημονικης φαντασιας δεν τα εχω δει, το στην Ακρη του Νηματος χανεται στη μετριοτητα, το Flashdance το ειχα δει πιτσιρικας στην TV καταλαθος... οσο για τον Ed Wood, ασχολιαστος....!
    Το φιλμ του Burton βεβαια σαφως και ειναι ταινιαρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @ bauer
    1) Εγώ πάντως το Surrogates το βρήκα αρκετά κλισεδιάρικο.
    4) Συμφωνώ

    @ Άρα Mike απ’ ότι βλέπω συμφωνούμε σε όλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Μπορεί και να κατάλαβα λάθος, αλλά το ΦΑΡΕΝΑΪΤ δεν το είχες αρχικά ως 3,5; Γιατί είναι τώρα 5;

    Επίσης που γράφεις κριτική για το WENDY AND LUCY; Ή ο υπολογιστής το έχει χάσει ή κάποια λαλακία κάνω και δε μου το εμφανίζει!

    Επίσης κάπως πολλά μου φαίνονται τα 5 αστεράκια στο ΤΑΡΑΝΤΟΥΛΑ και στα ΚΟΡΙΤΣΙΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Μου φαίνεται δεν στα βγάζει καλά ο υπολογιστής σου γιατί τίποτα δεν ισχύει από όλα αυτά που λες. Ελπίζω στο τέλος να δεις τα σωστά αποτελέσματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Αργύρη και μένα έτσι μου τα βγάζει. Μια ενιαία ανάρτηση η καινούρια με την προηγούμενη και όλα κάτω από το πέντα αστέρια μέχρι το Wendy. Αφού τώρα δεν ξέρω σε ποια ανάρτηση αφήνω σχόλιο. W ή και οι δυο υπολογιστές μας έχουν πρόβλημα ή κάτι άλλο τρέχει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Update στο προηγούμενο σχόλιο. Με mozilla μου το βγάζει κανονικά. Μάλλον τελικά ο explorer φταίει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Αργυρη,που βρηκες το ''Σχεδιο 9 απο το Διαστημα'';Εχω μεγαλη περιεργεια και θελω πολυ να δω ποσο κακη ειναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Στην παρακάτω διεύθυνση:
    http://nomoreseed.ucoz.com/blog/plan_9_from_outer_space_1959_dvdrip_xvid_rs_links_ellhnikoi_ypotitloi_exwterikoi/2009-09-26-1377

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Απο αυτες τις ταινιες που αναφερεις εχω δει μονο τις εξης:
    }Στους 451 Βαθμους Φαρεναιτ(3:Καλη):
    Οχι,απο τις καλυτερες ταινιες του Τριφο.Μακρια απο το τρυφερο,θερμο σκηνοθετικο του στιλ.Η αποστατοποιηση και η κοινωνικη αλληγορια δεν του ταιριαζουν,ο Γαλλος σκηνοθετηςκαταφερνει να αναδειξει μεσα απο την ψυχροτητα ενα συναισθηματικο βαθος και μια μελαγχολια που ταιριαζουν απολυτα στο πνευμα του συγγραφεα.

    }Γουεντι και Λουσι(4:Πολυ καλη):
    Ανεξαρτητο Αμερικανικο σινεμα σεναριακης και σκηνοθετικης λιτοτητας,το οποιο διαθετει κοινωνικη ευαισθησια και καθημερινους,ζωντανους χαρακτηρες.Απλες,μα απολυτα επικαιρες οι εικονες του,επωδυνα εως επιτακτικα τα ερωτηματα του.Μου φανηκε αρκετα καλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Σίγουρα είναι εντελώς έξω από τα νερά του αλλά εμένα μου άρεσε που το τόλμησε αυτό.

    Συμφωνώ με αυτά που λες, απλά εμένα δεν με ενθουσίασε τόσο πολύ όσο εσένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή