Δευτέρα, 26 Απριλίου 2010

Η κινη/φική μου βδομάδα 26-4-10

------------------------------------- 5: Αριστούργημα -------------------------------------

Ελληνικός τίτλος: Ο κύριος Βερντού (1947)
Ξένος τίτλος: Monsieur Verdoux
Σκηνοθεσία: Charles Chaplin
Παίζουν: Charles Chaplin, Mady Correll, Allison Roddan, Robert Lewis, Audrey Betz
Χώρα: ΗΠΑ
Είδος: Δραματική κομεντί




Υπόθεση:
Ο κυνικός κύριος Βερντού είναι ένας κυανοπώγωνας. Παντρεύεται κυρίες και τις σκοτώνει για να καταχραστεί τις περιουσίες τους, προς όφελος της οικογένειας του. Δύο από αυτές, όμως, περιπλέκουν τα πράγματα.

Έχοντας δει πλέον όλες τις μεγάλου μήκους ταινίες που έχει σκηνοθετήσει ο Charles Chaplin, ομολογώ ότι αυτή είναι και η πιο αγαπημένη μου. Αυτό το τόσο υποτιμημένο αριστούργημα που πολεμήθηκε τόσο σκληρά στην εποχή του επειδή ο Chaplin τόλμησε να κάνει μια σκοτεινή ταινία που δεν συμβάδιζε με τα τότε πρέπον συντηρητικά πρότυπα της αμερικάνικης κοινωνίας. Η ταινία είναι ένας έξοχος συνδυασμός μεταξύ δράματος και μαύρης κωμωδίας και αυτό οφείλεται στην σκηνοθετική μαεστρία αλλά και στην ανεπανάληπτη ερμηνεία του Chaplin, ο οποίος στο τέλος της ταινίας εξαπολύει ένα δρυμεί κατηγορώ ενάντια στην πολιτική των ΗΠΑ για τις ατομικές βόμβες λέγοντας χαρακτηρηστικά ότι εγώ σκότωσα λίγους ανθρώπους σε σχέση με τις ατομικές βόμβες που σκοτώνουν εκατομμύρια. Η ταινία βασίστηκε στην αληθινή ιστορία του διαβόητου δολοφόνου γυναικών Ντεζιρέ Λαντρού και ήταν να την σκηνοθετήσει ο Orson Welles αλλά τελικά αγόρασε τα δικαιώματα ο
Chaplin.

Ελληνικός τίτλος: Η διπλανή πόρτα (2005)
Ξένος τίτλος: Naboer, aka Next Door
Σκηνοθεσία: Pal Sletaune
Παίζουν: Kristoffer Joner, Cecilie A. Mosli, Julia Schacht, Anna Bache-Wiig, Michael Nyqvist
Χώρα: Νορβηγία
Είδος: Θρίλερ, Ψυχολογική, Ερωτική



Υπόθεση:
Μια μέρα, ο Τζον συναντά τις δυο γειτόνισσές του, την Αν και την Κιμ, δυο πολύ όμορφες γυναίκες που τον προσκαλούν στο διαμέρισμά τους. Το διαμέρισμα είναι γεμάτο κονσέρβες κι εμφιαλωμένα νερά, λες και ετοιμάζονται για πολιορκία. Ο Τζον παραξενεύεται που δεν τις έχει συναντήσει ως τώρα, ενώ αντίθετα εκείνες γνωρίζουν τον Τζον και την πρώην φίλη του πολύ καλά… Ο Τζον θα αφεθεί στα χέρια των δύο γυναικών οι οποίες θα τον παρασύρουν σ’ έναν κόσμο όπου θα του είναι αδύνατον να ξεχωρίσει το ψέμα από την πραγματικότητα…

Η ταινία αυτή ήταν για μένα ένα κινηματογραφικό σοκ που ήρθε από πουθενά καθώς δεν γνώριζα τίποτα γι’ αυτήν. Το ερωτικό θρίλερ δωματίου Παράνομα δεμένες των αδερφών Wachowski συναντά την διαστροφή και την παράνοια της Αποστροφής του Polanski και καταλήγει στους χειρότερους εφιάλτες του David Lynch. Η ταινία είναι ένας εκρηκτικός συνδυασμός όλων των παραπάνω που ανέφερα όπου είμαι σίγουρος ότι ο σκηνοθέτης της πρέπει να έχει μελετήσει πολύ το κινηματογραφικό σύμπαν του Lynch. Τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται στην ταινία καθώς τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας δεν είναι διακριτά παρασέρνοντάς ‘σαι έτσι σε ένα θανάσιμο ντόμινο ψευδαισθήσεων. Η σκηνοθεσία της ταινίας είναι απλά αριστοτεχνική με πολλά τρικ της κάμερας και παρόλο που η ιστορία της εξελίσσεται ουσιαστικά σε ένα διαμέρισμα, ο σκηνοθέτης εκμεταλλεύεται στο έπακρο όλους τους χώρους, σπιθαμή προς σπιθαμή, όπου με την βοήθεια μιας ευρηματικής μουσικής χτίζει μια διαρκώς απειλούμενη και κλειστοφοβική ατμόσφαιρα. Το δε φινάλε του είναι απλά εκπληκτικό όπως άλλωστε άρμοζε σε μια τέτοια ιστορία. Κι όλα αυτά σε 72 μόλις λεπτά.

--------------------------------------- 3,5: Καλή (+) ---------------------------------------

Ξένος τίτλος: Salaam Bombay! (1988)
Σκηνοθεσία: Mira Nair
Παίζουν: Shafiq Syed, Hansa Vithal, Chanda Sharma, Raghuvir Yadav, Anita Kanwar
Χώρα: Ινδία, Αγγλία, Γαλλία
Είδος: Δράμα, κοινωνικό




Υπόθεση:
Η ταινία ακολουθεί την πορεία ενός δεκάχρονου αγοριού, του Κρίσνα, στους δρόμους της Βομβάης που έχει ως σκοπό να μαζέψει ένα συγκεκριμένο ποσό για να γυρίσει στην οικογένειά του.

Μια σκληρή και ρεαλιστική καταγραφή της καθημερινότητας των παιδιών των δρόμων της Βομβάης που προσπαθούν να βγάλουν το ψωμί τους μέσα από απάνθρωπες συνθήκες από την γνωστή Ινδή σκηνοθέτρια Mira Nair που μας έχει δώσει το εξαιρετικό Ο γάμος των Μουσώνων. Η ταινία μου θύμισε λίγο το Slumdog Millionaire χωρίς φυσικά τα φρου φρου και αρώματα και την σκηνοθετική επιδειξιομανία του Danny Boyle. Το Salaam Bombay! είναι σίγουρα πιο ανθρώπινο και πιο άμεσο προς τις πραγματικές συνθήκες συμβίωσης. Υποψήφια για Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας, χρυσή κάμερα και βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ Κανών.

------------------------------------------- 3: Καλή -------------------------------------------

Ελληνικός τίτλος: Τα φώτα της ράμπας (1952)
Ξένος τίτλος: Limelight
Σκηνοθεσία: Charles Chaplin
Παίζουν: Charles Chaplin, Claire Bloom, Nigel Bruce, Buster Keaton, Sydney Chaplin
Χώρα: ΗΠΑ
Είδος: Δραματική κομεντί, Ρομαντική



Υπόθεση:
Ο Τσάπλιν υποδύεται τον Καλβέρο, έναν γερασμένο κλόουν ο οποίος πλέον βρίσκεται σε περίοδο παρακμής και παρόλα αυτά εξακολουθεί να μάχεται στον βωμό της προσφοράς γέλιου στους άλλους. Ο Καλβέρο θα βρει νόημα ξανά στη ζωή του όταν αποφασίσει να αφοσιωθεί στη θεραπεία μιας παράλυτης χορεύτριας για να της χαρίσει και πάλι τη χαμένη της φήμη.

Ο
Chaplin με αυτήν την ταινία κάνει την αυτοκριτική του και αναπολεί τα χρόνια που δούλευε σε τσίρκο και σε περιοδεύων θιάσους. Η ταινία κυλάει με αργούς και γεμάτη με νοσταλγία ρυθμούς όπου είναι πλέον εμφανή τα σημάδια κούρασης αυτού του πολύ μεγάλου δημιουργού. Η ταινία έμεινε στην ιστορία ως η πρώτη και μοναδική κοινή κινηματογραφική εμφάνιση των δυο ιερών τεράτων του βωβού κινηματογράφου, του Buster Keaton και του Charles Chaplin όπου εμφανίζονται μαζί στα τελευταία 10 λεπτά της ταινίας κάνοντας ένα σκετσάκι πάνω στην σκηνή του θεάτρου ως φόρος τιμής στο Βουβό κινηματογράφο. Ο Chaplin έδωσε αυτόν τον ρόλο στον Keaton σε μια εποχή που ήταν πάμπτωχος και ξεχασμένος και ήταν μια κίνηση αναγνώρισης προς τον "αιώνιο ανταγωνιστή" του. Αυτή ήταν και η τελευταία ταινία του Charles Chaplin που γύρισε στην Αμερική καθώς του απαγόρευσαν την είσοδο στην χώρα ενώ βρισκόταν στο Λονδίνο για την πρεμιέρα της ταινίας.

Ξένος τίτλος: Manon (1949)
Σκηνοθεσία: Henri-Georges Clouzot
Παίζουν: Serge Reggiani, Michel Auclair, Cecile Aubry, Andrex, Raymond Souplex
Χώρα: Γαλλία
Είδος: Δράμα




Υπόθεση:
Η Μανόν είναι μια ανήθικη κοπέλα που εκπορνεύεται, κατηγορείται για συνεργασία με τους ναζί, αλλά αγαπιέται με πάθος από τον Ρομπέρ που είναι συνεχώς δίπλα της για να τη βοηθά. Η ιστορία τους φτάνει μέχρι την Παλαιστίνη, όπου ένα πικρό τέλος κλείνει την τόσο απάνθρωπη ιστορία τους.

Στα χέρια ενός άλλου σκηνοθέτη θα ήταν άλλη μια μετριότατη ταινία από αυτές που συνήθιζαν να κάνουν εκείνη την εποχή οι περισσότεροι Γάλλοι σκηνοθέτες σε τέτοιου είδους ταινίες που βασίζονταν σε μυθιστορήματα με αποτέλεσμα να είναι βαρετές, απλοϊκές και χωρίς ίχνος πρωτοτυπίας στην σκηνοθεσία. Σε αντίθεση με τα παραπάνω ο Henri-Georges Clouzot, αν και σε ένα είδος όπως το μελόδραμα εντελώς έξω από τα νερά του, κράταγε την ιστορία σε ενδιαφέρον, χωρίς να με κάνει να βαριέμαι. Κι αυτό για μένα είναι το πιο σημαντικό σε τέτοιου είδους ταινίες. Πάντως το στυλ και το ύφος της ταινίας είναι κάπως ξεπερασμένο και σίγουρα δεν ελκύει τον σύγχρονο θεατή.
Οι άλλες δύο του ταινίες που έχω δει, τα αριστουργηματικά Les diaboliques και Το μεροκάματο του τρόμου, είναι δύο από τις πιο αγαπημένες μου και έχουν μείνει για πάντα ανεξίτηλα στην κινηματογραφική μου μνήμη. Χρυσός Λέοντας στο Φεστιβάλ της Βενετίας.

Ελληνικός τίτλος: Ανάμεσα στους τοίχους (2008)
Ξένος τίτλος: Entre les murs
Σκηνοθεσία: Laurent Cantet
Παίζουν: François Bégaudeau, Agame Malembo-Emene, Angélica Sancioe, Arthur Fogel, Boubacar Toure
Χώρα: Γαλλία
Είδος: Δράμα



Υπόθεση:
O François και οι συνάδελφοί του καθηγητές ετοιμάζονται για τη νέα σχολική χρονιά σε μία σκληρή γειτονιά. Η ειλικρίνειά του συχνά ξαφνιάζει τους μαθητές του. Η διδακτική του μέθοδος όμως αμφισβητείται όταν αρχίζουν τα ίδια τα παιδιά να τον προκαλούν.

Η ταινία, όπως πολύ εύστοχα λέει και ο τίτλος, διαδραματίζεται σχεδόν στην κυριολεξία ανάμεσα σε τοίχους και συγκεκριμένα σε μια αίθουσα τάξης ενός σχολείου καθώς και στο προαύλιό του. Δεν υπάρχει καμιά πλοκή έξω από τους χώρους του σχολείου. Έτσι η ταινία βασίζεται αποκλειστικά στους αφοπλιστικούς και άμεσους διαλόγους της, στις φυσικές ερμηνείες των νεαρών ερασιτεχνών πρωταγωνιστών και στην λιτή σκηνοθεσία η οποία εστιάζει συνέχεια στα πρόσωπα των παιδιών βλέποντας έτσι τις διάφορες αντιδράσεις και εκφράσεις τους. Καλή ταινία όπου όμως δεν συμμερίζομαι τον γενικό ενθουσιασμό και τις διθυραμβικές κριτικές που προκάλεσε. Τα τελικά πλάνα της που έδειχναν την αίθουσα άδεια ενώ οι μαθητές και οι καθηγητές έπαιζαν έξω στο προαύλιο μου άρεσαν πολύ. Υποψήφια για Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας και χρυσός Φοίνικας στο Φεστιβάλ Κανών.

------------------------------- 2,5: Απλώς ενδιαφέρων (+) -------------------------------

Ελληνικός τίτλος: Ένας βασιλιάς στη Νέα Υόρκη (1957)
Ξένος τίτλος: A King in New York
Σκηνοθεσία: Charles Chaplin
Παίζουν: Charles Chaplin, Maxine Audley, Jerry Desmonde, Oliver Johnston, Dawn Addams
Χώρα: Αγγλία, ΗΠΑ
Είδος: Δραματική κομεντί



Υπόθεση:
Ο Βασιλιάς Σαντόφ φεύγει από τη πατρίδα του εξαιτίας της επανάστασης που έχει ξεσπάσει εκεί και πηγαίνει στη Νέα Υόρκη, σχεδόν αδέκαρος. Για να κερδίσει κάποια λεφτά κάνει διαφημίσεις για την τηλεόραση, όπου γνωρίζει ένα παιδί κομμουνιστών.

Με αυτήν την προ τελευταία του ταινία ο Chaplin μου έδωσε την αίσθηση ότι ήθελε να ασκήσει μια σκληρή κριτική σχετικά με την παράνοια που επικρατούσε στην τότε Αμερική της λογοκρισίας, του αντισημιτισμού και της Επιτροπής κατά των Αντιαμερικανικών Ενεργειών του γερουσιαστή Μακάρθι αφού ο ίδιος είχε ταλαιπωρηθεί από αυτά. Έτσι πήρε μια απλή και λιγάκι αφελής ιστορία και τα ενσωμάτωσε μέσα σε αυτή με αποτέλεσμα η ταινία να παρουσιάζει κάποιες αδυναμίες. Ανεξάρτητα από αυτό όμως, το να βλέπω τον Chaplin να παίζει μπροστά από τον φακό είναι μια μοναδική κινηματογραφική εμπειρία.

Ξένος τίτλος: Safe (1995)
Σκηνοθεσία: Todd Haynes
Παίζουν: Julianne Moore, Peter Friedman, Xander Berkeley, Susan Norman, Kate McGregor-Stewart
Χώρα: Αγγλία, ΗΠΑ
Είδος: Δράμα, Ψυχολογική



Υπόθεση:
Η Κάρολ, μια συνηθισμένη νοικοκυρά, αρχίζει να παραπονιέται για περίεργα συμπτώματα ασθένειας. Ο οικογενειακός γιατρός δεν βρίσκει κάτι το μη φυσιολογικό και την παραπέμπει σε ψυχίατρο. Τελικά, ένας αλλεργιολόγος βρίσκει μια άκρη. Το κορμί της Κάρολ αντιδρά στα κατάλοιπα της σύγχρονης κοινωνίας.

Μια αρκετά ενδιαφέρουσα ταινία, με αλληγορικές αναφορές σχετικά με την αλλοίωση του περιβάλλοντος από τους ανθρώπους, όπου όμως η αδυναμία της ταινίας ήταν ότι δεν κατέληγε πουθενά και άφηνε τα πράγματα να αιωρούνται. Να μου πεις πολλές φορές αυτό είναι καλό το να μη δίνονται απαντήσεις και να αφήνετε στην ερμηνεία του κάθε θεατή αλλά σε αυτήν την ταινία κάτι δεν μου έκατσε καλά. Οι ρυθμοί της ταινίας ήταν αργοί και υπνωτιστικοί ενώ η σκηνοθεσία του Todd Haynes ήταν λιγάκι ψυχρή και σχεδόν μινιμαλιστική με μακρινά και μεγάλης διάρκειας πλάνα. Από την άλλη όμως η φωτογραφία ήταν εξαιρετική, με λίγα χρώματα σαν να ήταν ξεθωριασμένη όπου αντικατόπτριζε τέλεια τον ψυχικό κόσμο της εκπληκτικής Julianne Moore, όπως επίσης και τα πανέμορφα πλάνα του Haynes σε αρκετές σκηνές της ταινίας, τα οποία απέπνεαν λυρισμό συνδυαζόμενα και με μια υπέροχη μουσική που σε συνέπαιρναν και σε έκαναν να ταξιδεύεις. Μου θύμισε αρκετά το Όλα για την αγάπη του Thomas Vinterberg το οποίο όμως για μένα ήταν μια κακή ταινία.

0: Κακή / 1: Μετριότατη / 2: Απλώς ενδιαφέρον / 3: Καλή / 4: Πολύ καλή / 5: Αριστούργημα

32 σχόλια:

  1. Καλορίζικο το blog και καλή αρχή.
    Βασικά αυτό ήθελα να σου πω αλλά αφού γράφω το σχόλιο θα πω μια γνώμη και για το post. (Από ότι βλέπω πάνω δεξιά γίνεται της λίστας το κάγκελο, θα τα σχολιάσω και αυτά αφού τα μελετήσω).
    Μόνο το "Ανάμεσα στους τοίχους" έχω δει και συμφωνώ με αυτά που γράφεις. Από τις υπόλοιπες, παρότι οι παλιές δεν είναι το φόρτε μου, με έψησες για να τις δω (ο Chaplin είναι Chaplin όπως και να το κάνουμε) και σίγουρα με έψησες και για το Naboer.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλή αρχή και από εμένα. Διάβαζα τα σχόλια σου στα άλλα blogs και φαίνεται ότι είσαι σινεφίλ με άποψη. Επιτέλους το πήρες απόφαση να κάνεις δικό σου. Ωραία αρχή έκανες.
    Όλες πολύ καλές επιλογές. Εγώ δεν έχω δει το entre les murs και το Next Door αλλά θυμήθηκα το Junk mail του Pal Sletaune που είναι πολύ καλή ταινία.
    Αφού λες ότι το Next door είναι τόσο καλό, πείστηκα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αντε καιρος ηταν :p

    Καλη αρχη λοιπον, με Τσαπλιν ε; Γιατι οχι;!

    Το Νορβηγικο δεν το εχω δει οποτε φυσικα μπαινει στα υποψιν. Υπερτιμημενο το γαλλικο, θα συμφωνησω. Σκηνοθεταρα και με μεγαλες ταινιες στο παλμαρε του ο Κλουζο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. καλή αρχή:)
    επειδή έχω αλλου το μυαλού μου αυτή την εποχή...μην νομίζεις ότι γλίτωσες! θα τα πούμε αργότερα για τα εγκλήματα που έχεις κάνει στην λίστα με τις χειρότερες:p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ zamuc ευχαριστώ πολύ. Από τις ταινίες αυτές θα σου πρότεινα να δεις το “Ο κύριος Βερντού” γιατί εκτός του ότι είναι η μοναδική “σκοτεινή” ταινία του Chaplin, είναι και κάτι το διαφορετικό από οτιδήποτε έχει κάνει. Ανυπομονώ και για τα σχόλιά σου για τις λίστες μου, οι οποίες έχουν γίνει με πολύ μεράκι. Είπαμε, εγώ κι ο bauer έχουμε μανία με τις λίστες.

    @ Annie “Καιρός ήταν :)”. Μη νομίζεις ότι θα με ξεφορτωθείς τόσο εύκολα :). Ευχαριστώ πολύ.

    @ King Ink ευχαριστώ πολύ. Μου αρέσει πολύ να διαβάζω διάφορες απόψεις κι ας διαφωνώ κάθετα με αυτές. Σημασία έχει να σέβεται ο ένας την άποψη του άλλου. Εφόσον λοιπόν υπάρχει αυτός ο αλληλοσεβασμός πιστεύω ότι μπορείς να μάθεις πολλά πράγματα μέσα από ανταλλαγές απόψεων. Ανεξάρτητα εάν αυτός είναι σινεφίλ ή όχι όπου αυτό είναι το λιγότερο.
    Πολύ καλό το “Junk mail” λες εσύ, αριστούργημα το “Naboer” λέω εγώ, άρα επιβεβαιώνουμε και οι δυο μας ότι είναι ένας πολύ καλός σκηνοθέτης.

    @ Mike ευχαριστώ ρε συ, να ‘σαι καλά. Για τον Κλουζό συμφωνώ κι επαυξάνω όπου η επόμενή του ταινία που θα δω είναι το “Κοράκι”.

    @ Ευχαριστώ aldo. Ήμουν σίγουρος για το ποια θα ήταν η αντίδρασή σου όταν έφτιαχνα την λίστα. Είμαι ανοιχτός σε όλα…

    Όσο για το “Naboer” το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους και ιδίως σε εκείνους που τους αρέσουν τέτοιου είδους ταινίες. Προσωπικά εγώ τις λατρεύω και για αυτό είναι τέτοιος ο ενθουσιασμός μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλό ντεμπούτο κι από εμένα!

    Ο ΒΕΡΝΤΟΥ είναι μια ταινία που έχω να δω χρόοοοοονια, αλλά σίγουρα θα την ξανατσεκάρω. Με ψάρωσε πολύ και το NABOER, τα όσα γράφεις βασικά μιας και δεν το έχω δει ο ίδιος.

    Συμφωνώ με τη βαθμολογία του έξοχου SAFE (και η μοανδική ερμηνεία της Τζούλιαν Μουρ που μου αρέσει τόσο πολύ), θα έβαζα κάτι παραπάνω προσωπικά σε Καντέ και LIMELIGHT.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΕΠΙΤΕΛΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥΣ...!!! :P

    Λοιπόν, από τις 8 ταινίες έχω δει τις εξής 4:

    1. Monsieur Verdoux: Όντως είναι υποτιμημένη ταινιάρα και τα λόγια είναι τελείως περιττά.

    2. Limelight: Δεν το θυμάμαι και πολύ καλά, αλλά νομίζω πως δεν είναι κι απ΄τις καλύτερες του Μέγα Chaplin... Όχι πως δεν είναι καλή ταινία βέβαια-άλλωστε 2 ιερά τέρατα του βωβού κινηματογράφου παίζουν... αλλά όντως είναι εμφανή τα σημάδια κούρασης...

    3. Entre les murs: Εμένα μου άρεσε περισσότερο (9/10)... :p

    4. Safe: Έχω καμιά 10αριά χρόνια που το είδα, αλλά μου άρεσε αρκετά έως πολύ (γύρω στο 7,5-8/10 θα του έβαζα).

    ΥΓ: Στο Chaplin από σεβασμό και μόνο αρνούμαι να βάλω βαθμό... Για μένα ήταν ο απόλυτος δημιουργός-καλλιτέχνης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλή αρχή με το Blog. :)

    Έχω δει μόνο τις Limelight, Monsieur Verdoux και Ανάμεσα στους τοίχους, το οποίο κι εμένα μου άρεσε λιγάκι περισσότερο (7/10).
    Από Clouzot έχω δει μόνο "Το Κοράκι" και το πολύ καλό "Les Diaboliques". Σίγουρα θα δω και το "Manon" κάποια στιγμή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αργυρη απο ολες αυτες εχω δει μονο το : Ανάμεσα στους τοίχους
    κ συμφωνω με αυτα απου λες
    καλη ταινια που σου κραταει το ενδιαφερον μεχρι τελους αλλα δεν δικαιολογει κ ολον αυτον τον ντορο που εγινε
    θα δω οπωσδηποτε το Νορβηγικο,με επεισες!ειχα διαβασει οτι ειναι καλη ταινια στον Μικελιδη[ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ] αλλα λησμονησα την υπαρξη της,τωρα που μου τη θυμησες,θα παω να τη βρω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @ W. Ευχαριστώ. Ξανατσέκαρέ την διότι η ερμηνεία του Chaplin είναι μεγαλειώδη. Για το “Ανάμεσα στους τοίχους” έλεγα να του βάλω 3,5 αλλά τελικά δεν το έκανα.

    @ bauer με έκανες να καταλάβω τον ενθουσιασμό σου. :P
    1 και 2 συμφωνούμε. Πάντως δεν περίμενα να σου αρέσει τόσο πολύ το “Safe” όπως και το “Ανάμεσα στους τοίχους”.
    “Για μένα ήταν ο απόλυτος δημιουργός-καλλιτέχνης.”. Συμφωνώ απόλυτα. Μωρέ κι εγώ σέβομαι τον Chaplin αλλά δεν έχω πρόβλημα να βάλω βαθμολογία. Δες το ως μία πρόκληση και όπως σου έχω ξαναπεί εγώ ανταποκρίνομαι σε όλες τις προκλήσεις. Κάντο κι εσύ…Το αφιέρωμά σου στο Chaplin θα το έχω στα υπόψην.

    @ Ευχαριστώ ρε With. Μόνο πολύ καλό το "Les Diaboliques"; Η λέξη αριστούργημα είναι λίγο μπροστά σε αυτό που έχω στο μυαλό μου. Είναι κάτι σαν την τρέλα που έχεις με τον Robert Downey Jr. (ορίστε έγραψα ολόκληρο το όνομά του για να το ευχαριστιέσαι).

    @ celin ευχαριστώ για την επίσκεψή σου. Εγώ διάβασα την κριτική της ταινίας από τον Ρόμπυ Εκσιέλ ο οποίος την εκθείαζε και της έδινε βαθμολογία 4 στα 4. Να την βρεις και να την δεις όπου θα ήθελα να ακούσω την γνώμη σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @ argiris Πέρασαν δυο χρόνια από τότε που το πρωτοείδα, οπότε μπορεί και να έχεις δίκιο.
    "Είναι κάτι σαν την τρέλα που έχεις με τον Robert Downey Jr.". Σε καταλαβαίνω τότε. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. 1. Το Safe πάντως δεν το θυμάμαι καλά όπως σου είπα και μπορεί αν το έβλεπα ξανά να του έβαζα χαμηλότερο βαθμό...

    2. Δεν θέλω να βάλω χαμηλό βαθμό (=8-8,5/10) στον Chaplin... Μου φαίνεται τελείως άδικο και τελείως λάθος... Είναι ο μοναδικός καλλιτέχνης που δεν βαθμολογώ τις ταινίες του... Δεν μου πάει η καρδιά να του βάλω κάτω από 9,5-10/10 και στο Limelight θα έβαζα "χαμηλό" βαθμό... :( ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Άντε,πόσο καιρό το έχεις αυτό;;;Καλορίζικο!:)

    Τον Βερντού δεν τον έχω δει,αλλά έχω ακούσει.Σίγουρα τεράστιος ο Τσάπλιν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Καλή αρχή και καλή συνέχεια Αργύρη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. @ With δεν είναι αν έχω δίκιο ή άδικο. Σημασία έχει τι νομίζεις εσύ και ο κάθε ένας.

    @ Bauer σε καταλαβαίνω. Εξάλλου δεν θέλω να πάθεις και τίποτα…. :P :P

    @ Faunt καλωσόρισες. Από την Δευτέρα το έχω

    @ Ευχαριστώ πολύ Πάνο, να ‘σαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Φρέσκος είσαι δηλαδής!
    Κάτσε γιατί έφαγα φλασιά τώρα...Πού ξέρεις εσύ την With??Είσαι κανένας παλιός Σινεμαγκίτης;;;!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Καλησπέρα φίλε!!
    Καλή αρχή έχω μόνο να ευχηθώ.. Τα υπόλοιπα θα έρθουν στη συνέχεια.
    Ελπίζω να τα λέμε!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. @ Faunt δεν μπορώ να καταλάβω τι θέλεις να πεις. Σημαίνει κάτι το With και δεν το ξέρω;

    @ σχεδόν κάλμα καλησπέρα και σ’ εσένα και σ’ ευχαριστώ. Κι εγώ ελπίζω να τα λέμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Απλά,είναι παλιό της όνομα και μου φάνηκε περίεργο που το ήξερες......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Αργυρη,την ειδα τη διπλανη πορτα
    δε μου ηταν εκπληξη,γιατι με ειχες ενημερωσει

    παρα πολυ καλη ταινια
    δε θα τη χαρακτηριζα τοσο Λυντσ-ικη γιατι νομιζω οτι οι ταινιες του Λυντς ειναι περισσοτερο σουρεαλιστικες κ εχουν τη δομη ενος ονειρου,ειδικα οι τελευταιες του,ενω η ΔΙΠΛΑΝΗ ΠΟΡΤΑ ειχε μεση-αρχη-τελος,εξηγουνται δηλαδη τα παντα που συμβαινουν μεσω της

    SPOILER ALERT!!!

    ψυχοπαθειας του δολοφονου-ηρωα
    ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ!

    ανεξαρτητως της ενδεχομενως λανθασμενης αναλυσης μου,σε ευχαριστω για την εξαιρετικη προταση,θα περιμενω κ τις επομενες προτασεις σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Χαίρομαι που σου άρεσε η ταινία :):). Βλέπω ότι το τέλος του σε ενθουσίασε όπως είχε ενθουσιάσει άλλωστε κι εμένα. Εξάλλου το είχα γράψει και στα σχόλιά μου ότι το φινάλε του είναι αυτό που άρμοζε σε μια τέτοια ιστορία, δεν συμφωνείς;
    Σωστή η παρατήρησή σου, όμως από την άλλη δεν ισχυρίστηκα ποτέ ότι όλη η ταινία ήταν Λιντσική αλλά εν μέρει. Εγώ είπα ότι πρέπει να έχει μελετήσει πολύ το κινηματογραφικό σύμπαν του Lynch και αναφερόμουν περισσότερο στις τεχνικές μεθόδους που χρησιμοποιεί ο Lynch στην σκηνοθεσία του (το τέχνασμα του θολού φακού της κάμερας, εμμονή στις λεπτομέρειες με παρατεταμένα πλάνα) και γενικά στο κλίμα που δημιουργεί στις ταινίες του. Εξάλλου για να φτιάξεις ένα εφιαλτικό κινηματογραφικό σύμπαν δεν είναι απαραίτητο η ταινία να είναι μπερδεμένη π.χ. στο Μπλε Βελούδο ο Lynch είχε φτιάξει έναν παρανοϊκό και εφιαλτικό κόσμο αλλά η ταινία είχε αρχή-μέση-τέλος. Βασικά είναι όπως το αντιλαμβάνεται ο καθένας. Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικό του τρόπο “κινηματογραφικής” σκέψης και αντίληψης.
    Να είσαι σίγουρος ότι άμα δω κι άλλα τέτοια μικρά διαμαντάκια θα γράψω και για αυτά. Πάντα χαίρομαι να τα λέμε!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Naι,τωρα καταλαβα καλυτερα τι εννοεις με τεχνικες μεθοδους κτλ,ηταν πολυ Λυντσικες αυτες,η αληθεια ειναι οτι δεν εχω γνωσεις για να κανω τετοιου ειδους συζητηση για σκηνοθετικες τεχνοτροπιες κτλ αλλα το ειδα αυτο που λες!
    Συντομα θα σου σχολιασω κ την επομενη εβδομαδα σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Aπο αυτες που ανεφερες εχω δει μονο αυτες και οι αποψη μου ειναι οι εξης:
    >Ο Κυριος Βερντου:5
    >Τα Φωτα της Ραμπας:5
    >Ο Βασιλιας της Νεας Υορκης:4
    >Αναμεσα στους Τοιχους:4,5

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Ανώνυμε βλέπω ότι σου αρέσει πάρα πολύ ο Charles Chaplin καθώς από ότι είδα είναι και ο αγαπημένος σου σκηνοθέτης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Τον Charlie Chaplin τον λατρευω!!!!
    Ναι,ειναι ο αγαπημενος μου σκηνοθετης και μεσα στους 5 αγαπημενους μου ηθοποιους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Ε,οχι και 3,5 στο ''Limelight''!!Κατα τη γνωμη μου,απο τα μεγαλυτερα αριστουργηματα του Τσαπλιν.Πολυ συγκινητικο.Το φιναλε απιστευτο.Το λιγοτερο 4.Για το ''Ο Βασιλιας της Νεας Υορκης'' συμφωνω.Απο τις πιο αδυναμες του κορυφαιου δημιουργου.Απλα του εβαλα 4 απο τη μεγαλη μου επιεικια και αγαπη για αυτην την σπουδαια ιδιοφυια του κινηματογραφου.''Ο Κυριος Βερντου'' καλυτερο απο τα αλλα δυο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Και που να έβλεπες ότι έχω βάλει 3 στο ''Limelight'', διότι θα με σκότωνες! Δεν ξέρω αλλά βρήκα κάποια σημάδια κούρασης σε αυτή την ταινία. Όπως το βλέπει ο καθένας ρε συ. Για το φινάλε συμφωνώ. Ήταν πολύ συγκινητικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Σωστα,με συγχωρεις,θα επρεπε να σεβαστω τη γνωμη σου.Να σε ρωτησω κατι;Εχεις κανει,απ'οτι βλεπω'καινουργιο post με την κινηματογραφικη σου εβδομαδα.Toυ Μαιου.Αλλα οταν μπαινω για να σχολιασω βλεπω πως εχεις βαλει 5 σε ενα καρο ταινιες(π.χ.''Tarantula'',''Dracula'',''Ivan's Childhood'').Δε βλεπω ουτε την ειδικη τοποθεσια οπου μπορεις να γραψεις και να δημοσιευσεις το σχολιο σου.Ισχυουν ολα αυτα ή εχω κανει καποιο λαθος με τον υπολογιστη μου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Ειχα περιεργεια με το 5 που εβαλες στη ''Διπλανη Πορτα'' και το ειδα:
    Παραξενο κι εξαιρετικα βιαιο ερωτικο θριλερ,με σκηνες σεξ που σοκαρουν με την ωμοτητα τους,αλλα και εξυπνο παιχνιδι αναμεσα στο φανταστικο και το πραγματικο.Ταλεντο ο Σλετανε,αλλα εδω κινειται υπερβολικα στα μονοπατια του Πολανσκι και του Λιντς με ανισο αποτελεσμα.Παρ'ολ'αυτα εκπληκτικο φιναλε.
    Βαθμος:3(περιμενα περισσοτερα).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό. Με Mozilla πάντως δεν θα έχεις πρόβλημα.
    Όσο για το ''Διπλανή πόρτα'' βλέπω ότι δεν σε ενθουσίασε στο βαθμό που ενθουσίασε εμένα. Πάντως αν μη τι άλλο είναι μια ταινία που πιστεύω αξίζει να την δεις. Δεν ξέρω αν συμφωνείς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Οντως,ειναι μια ταινια που αξιζει να τη δεις.Ειδικα οι λατρεις των θριλερ και των φανταστικων ταινιων θα ξετρελαθουν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή