Τρίτη, 20 Απριλίου 2010

Αγαπημένες ταινίες του 2009

Σημειώσεις
- Οι ταινίες είναι με βαθμολογία από 3,5 και πάνω (στην κλίμακα του 5), δηλαδή αυτές που με ενθουσιάζουν για κάποιο λόγο.


5/5: Αριστούργημα

  • Η λευκή κορδέλα // Das weisse Band - Eine deutsche Kindergeschichte -- Michael Haneke
4,5/5: Εξαιρετική
  • Φεγγάρι // Moon -- Duncan Jones
4/5: Πολύ καλή
  • Cheri -- Stephen Frears
  • Μαίρη και Μαξ // Mary and Max -- Adam Elliot
  • Το κορίτσι με το τατουάζ // Man som hatar kvinnor -- Niels Arden Oplev
  • Προφήτης // Un prophete -- Jacques Audiard
  • Μητέρα // Madeo -- Joon-ho Bong
  • Ένας αξιότιμος κύριος // Solitary Man -- Brian Koppelman, David Levien
  • Ναυάγιο στην παράνοια // Triangle -- Christopher Smith
  • Ο κόλπος των δελφινιών // The Cove -- Louie Psihoyos
  • Τι απέγινε η Έλι // Darbareye Elly -- Asghar Farhadi
3,5/5: Αρκετά καλή
  • Fish Tank -- Andrea Arnold
  • Looking for Eric -- Ken Loach
  • Get Low -- Aaron Schneider
  • Μονάκριβη // Precious -- Lee Daniels
  • The House of the Devil -- Ti West
  • Coraline, το σπίτι στην ομίχλη // Coraline -- Henry Selick
  • (500) μέρες με τη Σάμερ // (500) Days of Summer -- Marc Webb
  • Χωρίς όνομα // Sin nombre -- Cary Fukunaga
  • Αληθοφανή ψέματα // The Informant! -- Steven Soderbergh
  • Το μυστικό στα μάτια της // El secreto de sus ojos -- Juan Jose Campanella
  • Διαφθορά στη Νέα Ορλεάνη // The Bad Lieutenant: Port of Call - New Orleans -- Werner Herzog
  • Μία κάποια εκπαίδευση // An Education -- Lone Scherfig
  • Ο απίθανος κύριος Φοξ // Fantastic Mr. Fox -- Wes Anderson
  • Ο δρόμος // The Road -- John Hillcoat
  • Πόλεμος εκτός προγράμματος // In the Loop -- Armando Iannucci
  • Ραντεβού στον αέρα // Up in the Air -- Jason Reitman
  • MicMacs: Μικροαπατεώνες στα δύσκολα // Micmacs a tire-larigot -- Jean-Pierre Jeunet
  • Αστυνομία, ταυτότητα // Politist, adjectiv -- Corneliu Porumboiu
  • Λίβανος // Lebanon -- Samuel Maoz
  • Ο Κανένας // Mr. Nobody -- Jaco Van Dormael
  • Το γάλα της θλίψης // La teta asustada -- Claudia Llosa

27 σχόλια:

  1. Έμπαινα κάθε μέρα αλλά δεν είχα προσέξει τις Αγαπημένες ταινίες ανά έτος. Τι έκανες ρε άνθρωπε; Πολλά μπράβο για τον κόπο σου.

    Εδώ συμφωνώ για την ταινία της χρονιάς(και της δεαετίας, για μένα). Αψεγάδιαστη, παγωμένη, τέλεια. Σε αφήνει μουδιασμένο και μαγεμένο! Τεράστιςο ο Χάνεκε.

    Βέβαια δεν βλέπω τους Μπάστερδους και στεναχωριέμαι. Και έχεις το Avatar; Τσκ τσκ τσκ!

    Λάτρεψα πραγματικά τα: (500) Days of Summer και El secreto de sus ojos ενώ μου άρεσε κι εμένα πολύ το Moon αλλά και το Road. Το Sin Nombre θέλω τρομερά πολύ να το δω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστώ Annie. Κι όμως μόλις εχθές τα ανάρτησα. Τώρα πες μου ποιος έχει μεγαλύτερη τρέλα με τις λίστες; Εγώ ή ο bauer;
    1. Μπορεί, όπως άλλωστε σου έχω πει, να μην είμαι φαν του σινεμά του Χάνεκε ωστόσο εδώ ο άνθρωπος μεγαλούργησε και όντως ίσως έκανε την ταινία της δεκαετίας μαζί με το "Dogville" κατά την γνώμη μου.
    2. Το έχω ξαναπεί ότι δεν θέλω να σε στεναχωρώ γιατί στεναχωριέμαι κι εγώ όταν σε στεναχωρώ. :). Την γνώμη μου για τους “Μπάσταρδους”, αν θυμάσαι, την έχω πει εδώ: http://zamuc.wordpress.com/2009/08/24/inglourious-basterds/#comments. Το “Avatar” το ξέρω ότι είναι λίγο αφελές αλλά μου άρεσε, τι να κάνω.
    3. Για το “El secreto de sus ojos” το ήξερα ότι σου αρέσει πολύ αλλά για το “(500) Days of Summer” δεν το ‘ξερα και με εκπλήσσει λιγάκι γιατί δεν περίμενα να σου αρέσει. Αλλά χαίρομαι διότι μου άρεσε και σε εμένα πολύ όπου επιτέλους είδαμε μια ρομαντική κομεντί που δεν είχε happy end. Για το “Moon” βλέπεις πόσο πολύ με ενθουσίασε όπου επιτέλους είδα μια σοβαρότατη ταινία επιστημονικής φαντασίας που τόσο πολύ την λατρεύω. Το “Sin Nombre” είναι εξαιρετικό και πιστεύω ότι θα σου αρέσει πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. 1.Λευκη Κορδελα(5:Αριστουργημα).Εγω,πιστευω πως ειναι η καλυτερη ταινια των τελευταιων 20 ετων.Εμενα μου αρεσει πολυ το σινεμα του Χανεκε.Ειναι φανερα επηρρεασμενος απο Μπεργκμαν και Ντραγιερ και αυτη η ταινια μονο με τα μεγαλυτερα αριστουργηματα αυτων των σκηνοθετων μπορει να συγκριθει.
    2.Φεγγαρι(4:Πολυ καλη).Η καλυτερη ταινια επιστημονικης φαντασιας απο την εποχη του ''Blade Runner''.
    3.Ο Προφητης(4:Πολυ καλη).
    5.Διαφθορα στην Νεα Ορλεανη(2:Απλα ενδιαφερουσα).Δεν με εντυπωσιασε.Ο Χερτζογκ τα εχει χασει τωρα τελευταια.Απαραδεκτος ο Κειτζ.
    4.Μια Καποια Εκπαιδευση(3:Καλη).Κοινωνικος προβληματισμος,συναισθημα,αισιοδοξια.Αλλα,δακρυβρεχτο.
    6.Μονακριβη(1,5:Μετριοτατη +).Κλαψ,κλαψ.Σαν να βλεπω καθημερινη κακογουστη αμερικανικη σειρα.
    7.Avatar(0,5:Κακη +).Μονο εφε και απο ταινια τιποτα.Σαν κακογουστη παρωδια γουεστερν.
    Για το ''Αδωξοι Μπασταρδοι'':
    Αλλη μια μετρια ταινια του συγχρονου Εντ Γουντ,Κουεντιν Ταραντινο που υπερεκτιματε απο (αρκετους) κριτικους.Χαρτινη,πλαστικη,ψευτικη σκηνοθεσια.Σχηματικο σεναριο με αφθονο μπλα μπλα που προκαλει αφθονη βαρεμαρα.Σαν μια φτηνη και ξεφτιλισμενη απομιμηση b-movies του 1950.Ανοστα,χωρις φρεσκαδα καλαμπουρακια,ανευρα σκηνοθετημενες σκηνες μαχης.Απαραδεκτος ο Μπραντ Πιτ δεν μπορει να παιξει καθολου,αντιθετως με τον εξαιρετικο Κριστοφ Βαλτς,δικαιως το Οσκαρ β΄ ανδρικου ρολου.
    Βαθμος:1(=Μετριοτατη).
    Θα δω συντομα τα:
    Coraline, το σπίτι στην ομίχλη
    (500) μέρες με τη Σάμερ
    Ο απίθανος κύριος Φοξ
    Μαίρη και Μαξ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. 1. Ο Ντραγιερ, είναι ο μοναδικός από τους κορυφαίους σκηνοθέτες του οποίου δεν έχω δει δυστυχώς καμία του ταινία.
    2. Εδώ είναι πέντε ταινίες επιστημονικής φαντασία που θεωρώ ότι είναι καλύτερες από το “Moon”: Gattaca, Twelve Monkeys, Terminator 2: Judgment Day, The Terminator, Nineteen Eighty-Four
    5. Εμένα πάντως μου άρεσε αρκετά ο Κέιτζ. Πιστεύω ότι ήταν ακριβώς έτσι όπως το απαιτούσε ο ρόλος του.
    6. Παρακάτω είναι ένα κομμάτι από όσα είχα γράψει σ’ ένα άλλο blog: “Εμένα μου άρεσε αρκετά η ταινία και μπορεί το θέμα της να το έχουμε δει πολλάκις στον κινηματογράφο αλλά σημασία έχει με πιο τρόπο το δείχνεις. Και ο Daniels το έδειξε με έναν τρόπο ωμό, σκληρό, ρεαριστικό και με μια δόση σουρεαλισμού όπως π.χ. τα όνειρα που τα βρήκα επιτυχημένα. Γενικά μου άρεσε πολύ η σκηνοθεσία του και πιστεύω δίκαια προτάθηκε για όσκαρ σκηνοθεσίας. Είναι μια ταινία που ξεχωρίζει από ανάλογες τέτοιες ταινίες όπου μπορεί να είναι βαρετές, αυτή όμως όχι.”
    7. Δεν έχεις κι άδικο αλλά όπως έχω πει εμένα μου άρεσε.

    Πάντως γενικά έχεις πάντα ενδιαφέρουσες απόψεις, ανεξάρτητα αν συμφωνούμε ή όχι. Όσον αφορά το “Αδωξοι Μπασταρδοι'', ούτε με ενθουσίασε αλλά ούτε την βρήκα άσχημη. Για μένα είναι μια καλή ταινία.
    Βλέπω ότι έχεις μεγάλη “αδυναμία” στον Ταραντίνο. Μάλλον απ’ ότι έχω καταλάβει σε έχει νευριάσει αυτή η υπερβολική προβολή του Ταραντίνο σε ότι κι αν κάνει. Εμένα πάντως μου αρέσει από αρκετά έως και πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η μονη ταινια του Ταραντινο που μου αρεσει ειναι το ''Reservoir Dogs''.Απο εκει και περα πιστευω πως εκανε μετριες(''Pulp Fiction'')εως απαραδεκτες ταινιες(''Death Proof'',''Kill Bill Vol 1 & 2'').Απλα ο Ταραντινο ειναι ενας κακος αντιγραφεας b-movies του '50.Παιρνω πισω το σχολιο που εγραψα για τον Εντ Γουντ.Ο Γουντ ηταν πολυ καλυτερος απο τον Ταραντινο.Και αγαπουσε τον κινηματογραφο,κατι που ο Ταραντινο δεν νομιζω να κανει.
    Μου φαινεται πως φερθηκα λιγο αυστηρα στη ''Μονακριβη''.
    Με εκπλησσει που δεν εχεις δει Ντραγιερ.Τρομερος σκηνοθετης.Ειχα τιψεις που δεν τον εβαλα στο top 20.Αν βρεις την ευκαιρια δες οπωσδηποτε οποιαδηποτε ταινια του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. 1. Το ''Reservoir Dogs'' είναι η αγαπημένη μου ταινία του Ταραντίνο. Εγώ πάντως πιστεύω ότι αγαπάει πολύ τον κινηματογράφο και το δείχνει μέσα από τις σινεφίλ αναφορές στις ταινίες του. Όπως επίσης και με τις ταινίες που γυρίζει ως φόρος τιμής σε αγαπημένα του είδη.
    2. Σίγουρα κάποια στιγμή θα δω ταινίες του Ντραγιερ. Μάλιστα έχω "Το πάθος της Ζαν Νταρκ".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. 1.Μου φαινεται πως εχεις δικιο.
    2.Η καλυτερη ταινια του Ντραγιερ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. A Film With Me In It

    (όχι δεν έχω παίξει πουθενά, τίτλος είναι)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Δεν πειράζει. Αυτά είναι ασήμαντα λάθη. Θα το έχω στα υπόψιν.
    Έεε άμα έπαιζες στην ταινία θα έλεγα ότι έκανες διαφήμιση! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τώρα που δεν παίζω κάνω διαφήμιση. Αν έπαιζα θα έκανα σφάλμα τραγικό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. 1.Μαιρη και Μαξ (4:Πολυ καλη).Πεντε ολοκληρα χρονια χρειαστηκε ο Αυστραλος σκηνοθετης για να γυρισει αυτο το stop motion animation απο πυλο που εχει φτιαχτει εξ ολοκληρου στο χερι.Περα ομως απο την αξιοπεριεργη κινηματογραφικη τεχνικη της, αυτη η επιμοχθη εικαστικη δημιουργια διακρινεται για τη σοβαροτητα των πηλινων πρωταγωνιστων της και για το σουρεαλιστικο, γλυκοπικρο χιουμορ της.
    2.O Απιθανος Κυριος Φοξ (4:Πολυ καλη).Ενηλικο καρτουν γεματο εκπληξεις, σκηνοθετικα ευρηματα κι ενα βαθυ σαρκασμο που καυτηριαζει αφθονα κοινωνικα στερεοτυπα.
    3.Coraline (3,5:Καλη +).Γοτθικο παραμυθι, στο κλιμα του "Χριστουγεννιατικου Εφιαλτη", που περιγαφει την ενηλικιωση σαν συναρπαστικο οσο και τρομακτικο ταξιδι.Ποιητικη ατμοσφαιρα, θαυμαστη ισορροπια χιουμορ, αγωνιας και τρυφεροτητας.
    4.(500) Μερες με τη Σαμερ (3,5:Καλη +).Φρεσκαδα, ιδεες, αισθηση του ρυθμου, πανεξυπνο σεναριο.Γοητευτικοτατο το πρωταγωνιστικο διδυμο, σουπερ το ροκ σαουντρακ (the Smiths, Doves, Black Lips, Simon & Garfunkel...).

    ΥΓ:Εχω παρει σε dvd το "Κοριτσι με το Τατουαζ" και το "Μυστικο στα Ματια της" και θα τα δω συντομα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Θα ηθελα να προσθεσω το "9" (3,5:Καλη +) του Σειν Ακερ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Θα ηθελα να προσθεσω στις ταινιες του 2008 το "Vicky Christina Barcelona" (4:Πολυ καλη) του Woody Allen.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Εχω ενα προβλημα.Δεν μπορω να σχολιασω τις αγαπημενες σου ταινιες στα ετη 2000-2008.Γι'αυτο θα ηθελα να σε ρωτησω αν θα σε πειραζε να τα σχολιασω εδω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. 1. Συμφωνώ πάνω κάτω σε όλα όσα λες για τις ταινίες “Μαιρη και Μαξ”, “O Απιθανος Κυριος Φοξ”, “Coraline”, (500) Μερες με τη Σαμερ. Για το “Coraline” θα πρόσθετα ότι ήταν και αρκετά πρωτότυπο. Και το "Κοριτσι με το Τατουαζ" και το "Μυστικο στα Ματια της" είναι εξαιρετικές ταινίες.
    2. 9 (2: Απλώς ενδιαφέρων) – Παρακάτω είναι ένα σχόλιο που είχα κάνει σε ένα blog: “Οπτικά ήταν καλό όπως άλλωστε και τα περισσότερα animations. Σεναριακά όμως ήταν κάπως αδύναμο και δεν με έπεισε μπορώ να πω. Ούτως η άλλως την ιστορία αυτή την έχουμε ξαναδεί πολλές φορές στον κινηματογράφο π.χ εξολοθρευτής, matrix κτλ. Επίσης με κούρασε λίγο αυτό το συνεχές κυνηγητό μεταξύ των κούκλων και των μηχανών.”
    3. Vicky Christina Barcelona (3: Kαλή) – Ωραία τοπία, ωραίες πρωταγωνίστριες, ωραία ταινία.

    Μωρέ θα ήταν λίγο άτοπο και δεν θα ήταν ωραίο. Περίμενε άμα είναι μέχρι να λυθεί το πρόβλημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. 2. 9 (3,5:Καλη +).Ευστοχες αλληγοριες που χτυπουν αλυπητα τις ανθρωπινες αδυναμιες και τις θεσμικες εξουσιες, αλλα μη ολοκληρωμενη η αφηγηματικη του προσεγγιση με τα μολις 79 λεπτα διαρκειας του.
    3. Vicky Christina Barcelona (4:Πολυ καλη).Μια απο τις αστειοτερες ταινιες του Woody Allen.Ξεκαρδιστικες ατακες, κοφτερη ειρωνεια, αναλαφροι τονοι.Αλλα, το Oscar ηθελα να το παρει η Scarlett Johansson και οχι η Penelope Cruz...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. 1.Το Κοριτσι με το Τατουαζ (3,5:Καλη +).Καλογραμμενο, καλοσκηνοθετημενο και καλοπαιγμενο (εντυπωσιακη η δυναμικη Νουμι Ραπασε) θριλερ που σεβεται τους κανονες του ειδους, εμβαθυνοντας ταυτοχρονα στην ψυχολογια των χαρακτηρων και κανοντας μερικες πολυ ευστοχες κοινωνικοπολιτικες αναφορες.
    2.Μυστικο στα Ματια της (3:Καλη).Σεναριακο κομψοτεχνημα που συνδυαζει μια τρυφερη ερωτικη ιστορια, ενα καλογραμμενο αστυνομικο μυστηριο και ενα ευστοχο σχολιο στη συγχρονη αργεντινικη ιστορια.Αλλα, μερικες φορες ηταν ανευρη και γενικα η ταινια ξεγλιστρα ευκολα απο τη μνημη.Το Οσκαρ επρεπε να παει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ στην Κορδελα!Η Κορδελα σε στοιχιωνει!Σε ακολουθει σε ολη σου τη ζωη!!!
    3.Χωρις Ονομα (2,5:Απλως ενδιαφερουσα +).Εκπληξεις, τρυφεροτητα, ρομαντισμος, αλλα προβλεψιμο, κλισε και καπως μελο.
    4.Ο Δρομος (2,5:Απλως ενδιαφερουσα +).Κινηματογραφικα απλο.Παροτι οι χολιγουντιανες ωραιοποιησεις απουσιαζουν, αν ειχε περισσοτερη τολμη θα εμενε αξεχαστο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. 1. Η κινηματογραφική της αισθητική ήταν εξαιρετική (μοντάζ, σκηνοθεσία, φωτογραφία, δημιουργία ατμόσφαιρας).
    2. Παρακάτω είναι ένα σχόλια που είχα κάνει γι' αυτήν την ταινία:

    "Πολύ όμορφη ταινία που σου βγάζει πολλά και ποικίλα συναισθήματα. Πολύ καλοί οι ηθοποιοί καθώς και η σκηνοθεσία της ταινίας η οποία έδινε μεγάλη προσοχή στις λεπτομέρειες και αυτό είναι κάτι που πολύ λίγοι σκηνοθέτες το καταφέρνουν με επιτυχία. Είναι μια ταινία που αναμιγνύει πολλά πράγματα και είδη και αυτό ίσως, κατά την γνώμη μου να μην άφησε την ταινία να απογειωθεί. Πάντως άξιζε το όσκαρ που πήρε γιατί ήταν μια δυνατή ταινία και είχε όλο το πακέτο αν και προσωπικά θα ήθελα να το πάρει “Η λευκή κορδέλα” που την θεωρώ μία από τις δύο καλύτερες ταινίες της δεκαετίας του 2000. Επίσης μου άρεσε πιο πολύ ο “Προφήτης” και το “Κορίτσι με το τατουάζ”."
    3. Για μένα πάντως ήταν μια αρκετά καλή ταινία όπου το επίκεντρό της ήταν μια δυνατή ιστορία με έντονες κοινωνικές αναφορές.
    4. Παρακάτω είναι ένα σχόλια που είχα κάνει γι' αυτήν την ταινία:

    "Επιτέλους μια ταινία όπου η ιστορία της διαδραματίζεται στο άμεσο μέλλον και είναι σοβαρή, χωρίς κλισέ και παρακαλώ με ελάχιστά εφέ, σε αντίθεση με άλλες τέτοιου είδους ταινίες όπου μας βομβαρδίζουν με εφέ, με αποτέλεσμα να είναι επιφανειακές και χωρίς ουσία. Οπτικά μου άρεσε πολύ η ταινία είτε από την σκηνοθεσία της όπου είχε σωστές δόσεις σασπένς, τρόμου και φλας μπακ συμπληρώνοντας έτσι την ιστορία, είτε από την εξαιρετική και υποβλητική φωτογραφία της. Γενικά μου άρεσε όλη αυτή η πεσιμιστική ατμόσφαιρα, δείχνοντας έναν ρεαλιστικό κι εφιαλτικό κόσμο, όπου οι άνθρωποι έχουν χάσει κάθε ίχνος ανθρωπιάς κι ελπίδας και στο τέλος οδηγούνται στην έσχατη πράξη: τον κανιβαλισμό. Και μάλιστα τον συστηματικό και ομαδικό κανιβαλισμό. Ποια άλλη ταινία από το Χόλιγουντ τολμάει να θίξει αυτό το θέμα; Κι αυτός είναι ο λόγος που η ταινία απουσιάζει από τις υποψηφιότητες των όσκαρ, με πρώτη και καλύτερη, αυτή του Βίγκο Μόρτεσεν.
    Όσο για τον σκηνοθέτη της ταινίας John Hillcoat, μπαίνει ταυτόχρονα στους αγαπημένους μου νέους σκηνοθέτες. Και μόνο που έχει κάνει το εξαιρετικό αντισυμβατικό γουέστερν “Παράνομη δικαιοσύνη – The Proposition” αλλά και τώρα με το “The Road” δείχνει ότι είναι ένας πολύ καλός σκηνοθέτης και με δικό του στίγμα."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Σ' ευχαριστω που μπηκες στον κοπο να επικολλησεις τα σχολια σου.Το εκτιμω πολυ αυτο:)Συμφωνω με αυτα που λες, αλλα δεν με ενθουσιασαν τοσο πολυ, οσο εσενα.
    Ασχετο:Η γνωμη σου για το "Hangover" (0:Κακη);

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. The Hangover (2: Απλώς ενδιαφέρων) - Σίγουρα είναι εντελώς χαζοαμερικανιά με χοντροκομμένες καταστάσεις, ωστόσο δεν πέρασα κι άσχημα. Για μένα είναι αδικαιολόγητος όλος αυτός ο ντόρος που έγινε όταν βγήκε στις αίθουσες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Συμφωνω απολυτα, αλλα μερικες φορες νευριασα με παρατραβηγμενα χαζοκαλαμπουρια.Ναι ρε παιδι μου, χαμος εγινε!!Ειδικα στην Αμερικη τρελαθηκαν!!Εγω πιστευω οτι δεν εχει καμια διαφορα απο Scary Movie, American Pie, Norbit....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Εγώ πάντως δεν θα το έβαζα στην ίδια κατηγορία μαζί με αυτά διότι το "Scary Movie" είναι παρωδία, το "Norbit" είναι μια κατηγορία μόνο του και το "American Pie" μια νεανική σεξοκωμωδία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Λοιπόν Αργύρη, χτες είδα το After.Life και θα ήθελα πολύ τη γνώμη σου γιατί έχω ανάμεικτα συναισθήματα.
    Aπό τη μία το σενάριο δε μπορώ να αποφασίσω αν είναι κορυφή ή αν απλώς σε μπερδεύει μέχρι να σου σπάσουν τα νεύρα, κι από την άλλη, σκηνοθεσία/φωτογραφία τα βρίσκω άψογα, ειδικά για μια σκηνοθέτιδα (ΓΥΝΑΙΚΑ) που μάλιστα κάνει ντεμπούτο μ'αυτή την ταινία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Θα ήθελα να σε βοηθήσω αλλά δεν έχω δει την ταινία. Ενός φίλου μου όμως του άρεσε.
    Το ότι σου άρεσε η σκηνοθεσία/φωτογραφία της σίγουρα είναι ένα συν για την ταινία. Όσο για το σενάριό της, όπου απ' ότι κατάλαβα εκεί έχεις τις αμφιβολλίες σου, εγώ σε τέτοιες περιπτώσεις κοιτάω:
    1) αν είχε πολλά κλισέ (κάτι το οποίο δεν μου αρέσει)
    2) αν μου άρεσε το φινάλε και γενικά η εξέλιξη της πλοκής. Για μένα, σε τέτοιες περιπτώσεις είναι σημαντικό να μου αρέσει το τέλος της. Εσένα σου άρεσε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Κοίτα, λόγω σπουδών προσέχω πολύ τη φωτογραφία, και σπάνια (εως ποτέ) μου αρέσει ταινία με μέτρια ή κακή φωτογραφία.
    Κλισέ δε βρήκα. Για παράδειγμα, πως ανεβαίνουν όλοι σκάλες όταν τους κυνηγάνε; Ε, σ'αυτή την ταινία, αυτή ανέβηκε να τηλεφωνήσει, δεν ανέβηκε να περιμένει το ελικόπτερο στην ταράτσα.. από την άλλη είμαι κι από τα σπασικλάκια που προσέχουν τις πατάτες στις ταινίες..
    Π.χ. στο after.life η Ricci, είναι κλειδωμένη μέσα στο γραφείο τελετών, και ο Neeson έχει πάει να πάρει άλλο πτώμα, αλλά τα κλειδιά είναι μέσα! (Με τι κλείδωσες ρε μεγάλε, με το νύχι;)
    Το δε τέλος, με άφησε πιο μπερδεμένη απ'ότι ήμουν σε όλη την ταινία που δε μπορούσα να καταλήξω αν ο νεκροθάφτης είναι καλός ή κακός, κι αν αυτή είναι μεθαμένη ή όχι..
    (δε σου λέω το τέλος, μπας και τη δεις)
    Γι αυτό σου λέω ότι δεν ξέρω αν μου άρεσε..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Κι εγώ δίνω μεγάλη βάση στη φωτογραφία που τη θεωρώ ένα από τα βασικά κομμάτια μιας ταινίας. Γενικά όταν παρακολουθώ μια ταινία την αναλύω από την κορυφή έως τα νύχια.
    Εμένα όταν μια ταινία με διχάζει συνήθως της βάζω 2,5: Απλώς ενδιαφέρουσα (+), δηλαδή μια βαθμολογία που βρίσκεται ακριβώς στην μέση της βαθμολογικής κλίμακας από το 1 έως το 5.

    ΑπάντησηΔιαγραφή