Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

Αγαπημένες ταινίες του 2002

Σημειώσεις
- Οι ταινίες είναι με βαθμολογία από 3,5 και πάνω (στην κλίμακα του 5), δηλαδή αυτές που με ενθουσιάζουν για κάποιο λόγο.


5/5: Αριστούργημα

  • Η 25η ώρα // 25th Hour -- Spike Lee
  • Κούκλες // Dolls -- Takeshi Kitano
4,5/5: Εξαιρετική
  • Minority Report -- Steven Spielberg
  • Ήρωας // Ying xiong -- Yimou Zhang
  • Κύματα οργής // The Salton Sea -- D.J. Caruso
  • Μη αναστρέψιμος // Irreversible -- Gaspar Noe
  • July Rhapsody // Laam yan sei sap -- Ann Hui
4/5: Πολύ καλή
  • Ararat -- Atom Egoyan
  • Η πόλη του θεού // Cidade de Deus -- Fernando Meirelles
  • Ματωμένη Κυριακή // Bloody Sunday -- Paul Greengrass
  • Μίλα της // Hable con ella -- Pedro Almodovar
  • Ο άνθρωπος του νόμου // Mou gaan dou -- Wai-keung Lau, Siu Fai Mak
  • Ο δρόμος της απώλειας // Road to Perdition -- Sam Mendes
  • Ο ήσυχος Αμερικανός // The Quiet American -- Phillip Noyce
  • Οι ώρες // The Hours -- Stephen Daldry
  • Όλα ή τίποτα // All or Nothing -- Mike Leigh
  • Πιάσε με αν μπορείς // Catch Me If You Can -- Steven Spielberg
  • Τηλε-φονικός θάλαμος // Phone Booth -- Joel Schumacher
  • Λίλια για πάντα // Lilja 4-ever -- Lukas Moodysson
  • Δευτέρες με λιακάδα // Los lunes al sol -- Fernando Leon de Aranoa 
  • Λεωφορείο 174 // Onibus 174 -- Jose Padilha
3,5/5: Αρκετά καλή
  • 8 Mile -- Curtis Hanson
  • Chicago -- Rob Marshall
  • Insomnia -- Christopher Nolan
  • Spider-Man -- Sam Raimi
  • This Is Not a Love Song -- Bille Eltringham
  • Άπιστη // Unfaithful -- Adrian Lyne
  • Για ένα αγόρι // About a Boy -- Chris Weitz, Paul Weitz
  • Γλυκά δεκαέξι // Sweet Sixteen -- Ken Loach
  • Η εποχή των παγετώνων // Ice Age -- Chris Wedge
  • Κατά φαντασίαν φοιτητής // Orange County -- Jake Kasdan
  • Κόκκινος δράκος // Red Dragon -- Brett Ratner
  • Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών: Οι δύο πύργοι // The Lord of the Rings: The Two Towers -- Peter Jackson
  • Ο κόμης Μόντε Κρίστο // The Count of Monte Cristo -- Kevin Reynolds
  • Ο μακρύς δρόμος του γυρισμού // Rabbit-Proof Fence -- Phillip Noyce
  • Ο παράδεισος είναι μακριά // Far from Heaven -- Todd Haynes
  • Ο πιανίστας // The Pianist -- Roman Polanski
  • Ο σαμουράι του λυκόφωτος // Tasogare Seibei -- Yoji Yamada
  • Οι άνθρωποι που ξέρω // People I Know -- Daniel Algrant
  • Οι συμμορίες της Νέας Υόρκης // Gangs of New York -- Martin Scorsese
  • Πανσέληνος // Dog Soldiers -- Neil Marshall
  • Παράβαση καθήκοντος // Dark Blue -- Ron Shelton
  • Ακήρυχτος πολεμος // Bowling for Columbine -- Michael Moore
  • Ο άγγελος του κακού // May -- Lucky McKee
  • Όαση // Oasiseu -- Chang-dong Lee 
  • Το πάθος του Πατέρα Αμάρο // El crimen del Padre Amaro -- Carlos Carrera 
  • Είμαι και έχω // Etre et avoir -- Nicolas Philibert 
  • Το χαμόγελο της μητέρας μου // L'ora di religione (Il sorriso di mia madre) -- Marco Bellocchio

5 σχόλια:

  1. Τη χρονιά αυτή έπαθα πλάκα με το Sympathy for Mr. Vengeance! Για μένα καλύτερο από το Oldboy, απλό και παρ΄όλα αυτά σοκαριστικό.

    Πολύ μου άρεσαν οι Συμμορίες, αρκετά ο Πιανίστας(αν και πρέπει να είναι η λιγότερο αγαπημένη μου ταινία του Ρομάν), ενώ στο συγκεκριμένο άρχοντα είχα βαρεθεί άπειρα!

    Το Μίλα της είναι πολύ δυνατό ενώ τα Insomnia και Irreversible δεν θα έλεγα ότι μου άρεσαν ιδιαίτερα(κυρίως το δεύτερο).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπορεί το Mr. Vengeance! να ήταν όντως σοκαριστικό (όπως όλες άλλωστε οι ταινίες του Chan-wook Park) αλλά στην συγκεκριμένη ταινία, δεν θυμάμαι καλά, κάτι με είχε χαλάσει-ξινήσει (η υπόθεσής της; το τέλος της;). Δεν λέω καλή ταινία είναι αλλά πιστεύω ότι το "Oldboy" ήταν καλύτερο σε όλα τα επίπεδα.

    Ξέρω ότι στον δεύτερο και τρίτο άρχοντα είχες βαρεθεί αφάνταστα αλλά δεν ξέρω τι είχες κάνει στον πρώτο. Για μένα το πρώτο μέρος είναι το καλύτερο και το πιο ατμοσφαιρικό.

    Το μίλα της είναι η τρίτη αγαπημένη μου ταινία του Almodovar μετά από το "Volver" και το "Καυτή σάρκα". Εγώ όταν είχα δει το "Irreversible" είχα σοκαριστεί. Το δε φινάλε της ήταν απλά εξαιρετικό. Λίγοι είναι αυτοί που τους αρέσει πολύ αυτή η ταινία. Παρεμπιπτόντως το "Insomnia" του Νόλαν μου άρεσε περισσότερο από το πρωτότυπο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χαχααχαχα στο πρώτο με πήρε ο ύπνος και όταν ξύπνησα είχαν μείνει ένας λιγότερος!

    Κι εμένα το Insomnia του Nolan μου άρεσε περισσότερο. Το πρωτότυπο ήταν ψιλοτραγικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εεε είσαι απίστευτη! Η υπόθεσή σου χρίζει άμεσης ψυχιατρικής ανάλυσης. Δεν μπορεί, κάποιο τραύμα από την παιδική σου ηλικία θα φταίει που κοιμήθηκες ή βαρέθηκες και στα τρία άρχοντας των δαχτυλιδιών (ειδικά στο πρώτο!!!). :p :)

    Εγώ θα το έλεγα καλό. :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Απλά δεν μου αρέσει αυτό το είδος. Από σκηνοθεσία, μουσική και τέτοια έπαθα πλάκα αλλά η ιστορία(αν και καλογραμμένη) δεν μου είπε κάτι. Το μόνο που μου έμεινε είναι το Γκόλουμ του οποίου τη φωνή μιμούμαι αρκετά καλά και έμαθα τις ατάκες του απ΄έξω για να τρομάζω τους φίλου μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή