Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

Αγαπημένες ταινίες του 1994

Σημειώσεις
- Οι ταινίες είναι με βαθμολογία από 3,5 και πάνω (στην κλίμακα του 5), δηλαδή αυτές που με ενθουσιάζουν για κάποιο λόγο.


5/5: Αριστούργημα

  • Συνέντευξη μ' έναν βρικόλακα // Interview with the Vampire: The Vampire Chronicles -- Neil Jordan
4,5/5: Εξαιρετική
  • Forrest Gump -- Robert Zemeckis
  • Crumb -- Terry Zwigoff
  • Pulp Fiction -- Quentin Tarantino
  • Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ // The Shawshank Redemption -- Frank Darabont
  • Πριν από τη βροχή // Before the Rain -- Milcho Manchevski
  • Μεγάλα όνειρα // Hoop Dreams -- Steve James
4/5: Πολύ καλή
  • Ed Wood -- Tim Burton
  • Μικρή Οδησσός // Little Odessa -- James Gray
  • Ο ταχυδρόμος // Il postino -- Michael Radford
  • Στο στόμα της τρέλας // In the Mouth of Madness -- John Carpenter
  • Τρία χρώματα: Η κόκκινη ταινία // Trois couleurs: Rouge -- Krzysztof Kieslowski
  • Το βλέμμα του μάρτυρα // Blink -- Michael Apted
  • Στάχτες του χρόνου // Dung che sai duk -- Kar Wai Wong
  • Το δάσος του Chung king // Chung Hing sam lam -- Kar Wai Wong
  • Νεανικά μπερδέματα // Dazed and Confused -- Richard Linklater
  • Ψεύτης ήλιος // Utomlyonnye solntsem -- Nikita Mikhalkov
  • Να ζεις // Huo zhe -- Yimou Zhang 
  • Ηταν κάποτε πολεμιστές // Once Were Warriors -- Lee Tamahori 
  • In the Heat of the Sun // Yang guang can lan de ri zi -- Wen Jiang 
  • Seopyeonje -- Kwon-taek Im
3,5/5: Αρκετά καλή
  • Don Juan DeMarco -- Jeremy Leven
  • Frankenstein -- Kenneth Branagh
  • Quiz Show -- Robert Redford
  • Exotica -- Atom Egoyan
  • Bandit Queen -- Shekhar Kapur
  • Μικρά εγκλήματα μεταξύ φίλων // Shallow Grave -- Danny Boyle
  • Μικρές κυρίες // Little Women -- Gillian Armstrong
  • Ο νυχτοφύλακας // Nattevagten -- Ole Bornedal
  • Ουράνια πλάσματα // Heavenly Creatures -- Peter Jackson
  • Σφαίρες πάνω από το Μπρόντγουεϊ // Bullets Over Broadway -- Woody Allen
  • Τέσσερις γάμοι και μια κηδεία // Four Weddings and a Funeral -- Mike Newell
  • Το κοράκι // The Crow -- Alex Proyas
  • Υπάλληλοι // Clerks. -- Kevin Smith
  • Φαΐ, ποτό, αρσενικό, θηλυκό // Yin shi nan nu -- Ang Lee
  • Άγρια βλαστάρια // Les roseaux sauvages -- Andre Techine
  • Οι σιωπές του παλατιού // Samt el qusur -- Moufida Tlatli

6 σχόλια:

  1. 1.Εντ Γουντ (5:Αριστουργημα).Η αγαπημενη μου και η καλυτερη ταινια του σκοτεινου παραμυθα Τιμ Μπαρτον.
    2.Τρια Χρωματα:Η Κοκκινη Ταινια (4,5:Πολυ καλη +).Η καλυτερη και πιο αγαπημενη μου ταινια της τριλογιας.
    3.Τελευταια Εξοδος:Ριτα Χειγουορθ (4:Πολυ καλη).
    4.Ο Ταχυδρομος (4:Πολυ καλη).
    5.Σφαιρες Πανω Απο Το Μπροντγουει (3,5:Καλη +).Απο τις συμπαθητικοτερες δημιουργιες του Γουντι.
    6.Συνεντευξη με ενα Βρικολακα (3,5:Καλη +).
    7.Κουιζ Σοου (3,5:Καλη +).
    8.Τεσσερις Γαμοι και Μια Κηδεια (3,5:Καλη +).Εξυπνη μαυρη κωμωδια με αγγλικο χιουμορ.
    9.Μικρη Οδυσσος (2,5:Απλως ενδιαφερουσα +).Στα επιπεδα σκηνοθεσια και σεναριο ειναι σχεδον απαραδεκτη.Ωραιες ερμηνειες και ωραιο στορι.
    10.Φορεστ Γκαμπ (2:Απλως ενδιαφερουσα).Πολυ συντηρικτο.Μια απο τις πιο υπερτιμημενες ταινιες ολων των εποχων.Οπως λεει και η Annie Hall "αυτη η ταινια ειναι μαλακισμενη".
    11.Pulp Fiction (1:Μετριοτατη).Οπως σου εχω ξαναπει μισω παρα πολυ τον Ταραντινο.Αυτη ειναι μια απο τις πιο φλυαρες ταινιες στην ιστορια του παγκοσμιου κινηματογραφου.Πρωτη φορα βλεπω τοσο χαζους διαλογους.Οι χαρακτηρες ειναι ολοι χαζοι και ναρκομανεις.Το μονο πλαιονεκτημα ειναι οι καλοι ηθοποι και 2-3 σκηνες που γελας.Κατα τ'αλλα αφθονο μπλα μπλα και δραση με το σταγονομετρο.Υπερβιαιη χαζοκωμωδιουλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. 2. Κι εμένα η αγαπημένη μου.
    8. Συμφωνώ.
    9. Εμένα πάντως απ' όσο θυμάμαι μου άρεσε και η σκηνοθεσία και το σενάριο.
    10. Εγώ την βρήκα γαμάτη. :p
    11. Εγώ μπορώ να σου πω και την άλλη πλευρά: μπορεί να είναι τίγκα στην φλυαρία αλλά, για μένα η πιο διασκευαστική φλυαρία που έχω δει ποτέ στο σινεμά, οι διάλογοί της είναι εξεπίτηδες χαζοί όπως και οι χαρακτήρες του. Μα ποιος σου είπε ότι η ταινία παρουσιάζεται ως σοβαροφανής. Ο Ταραντίνο γύρισε αυτήν την ταινία με σκοπό να μας δώσει μια ανάλαφρη feel Good ταινία που αναμιγνύει στοιχεία από διάφορα είδη όπως την μαύρη κωμωδία, την γκανγκστερική, την σπονδυλωτή όπου σε συνδυασμό με την ποπ αισθητική της που φαίνεται στον τρόπο ντυσίματος, κουρέματος αλλά και της μουσικής της έχει γίνει, όπως και να το κάνουμε, μια cult ταινία και σημείο αναφοράς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. 11.Δεν περιμενα καποια σοβαρη ταινια, απλα εμενα αυτοι οι διαλογοι δεν με διασκεδασαν με εκνευρισαν!Μου εσπασαν τα νευρα!Οι χαρακτηρες ή ηταν βαρετοι ή εκνευριστικοι.Για μενα ειναι μια απο τις 10 πιο υπερτιμημενες ταινιες ολων των εποχων!Ακους εκει!Το IMDb να εχει βαλει 8,9/10 και να την εχει καταταξει στην 5η θεση με τις σπουδαιοτερες ταινιες ολων των εποχων!Το κοινο ειχε ενθουσιαστει τοσο πολυ!!Τι υπερβολες....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εντάξει μωρέ, μη σκας κι εσύ. Γούστα είναι αυτά. Αλλά σε καταλαβαίνω πως νιώθεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μία είναι η ταινία... Το Pulp Fiction είναι το ίδιο το σινεμά. Αντιγράφω τον εαυτό μου για άλλη μια φορά:

    "Ρεσιτάλ δημιουργικότητας! Μία ταινία που τα έχει όλα, είναι απίστευτα υπολογισμένη και όπου τίποτα δεν είναι τυχαίο!

    Ο ορισμός του όρου pulp εμφανίζεται στην αρχή της ταινίας. Για να ξέρεις τι θα δεις παρακάτω! Να ξέρεις ότι αυτά που θα δεις δεν είναι για να τα πάρεις σοβαρά αλλά να τα απολαύσεις! Καταιγιστικό, σοκαριστικό, υπέροχο!

    Τρεις ιστορίες που κάπου έχουμε έχουμε ξαναδεί, που αποτελούν κλισέ και που ταυτόχρονα είναι τόσο μοναδικές και δοσμένες από τέτοια οπτική γωνία που σε εκπλήσσει ευχάριστα! Σπασμένες σε κομμάτια και ανακατεμένες στο χρόνο, τις παρακολουθείς ξεχωριστά ώσπου όλα να μπουν σε μια σειρά... Και πραγματικά αυτή η σειρά είναι τόσο καλά υπολογισμένη που δεν σου μένει καμιά απορία! Η απίστευτη αφηγηματική ικανότητα του Tarantino και η σφιχτή δομή της ταινίας δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για χωροχρονικά κενά, ενώ τα κλισέ καταρρίπτονται ένα ένα!

    Οι χαρακτήρες είναι υπερβολικοί αλλά ταυτόχρονα ανθρώπινοι. Είναι ιδεαλιστές(στα πλαίσια των βιωμάτων τους πάντα), είναι κυνικοί και πολλές φορές δρουν δίχως να σκεφτούν. Κι εκεί είναι που γίνονται ρεαλιστικοί! Οι χαρακτήρες του Pulp είναι αυτοί που είμαστε ή που θα μπορούσαμε να είμαστε και σε καμία περίπτωση αυτοί που θα θέλαμε να είμαστε! Οι διάλογοι είναι το κάτι άλλο. Είναι αυτοί που καθιστούν τους χαρακτήρες ρεαλιστικούς, είναι αυτοί που δίνουν το ρυθμό και σίγουρα είναι κάτι που σου μένει! Είναι cool αλλά ταυτόχρονα καθημερινοί. Τόσο καλοί που δένουν αρμονικά με τη δομή της ταινίας παρ' όλο που τις περισσότερες φορές είναι άσχετοι με την πλοκή.

    Η βία είναι ένα πράγμα για το οποίο κατακρίθηκε η ταινία. Δεν θα την έλεγα βίαια! Η βία δεν είναι ωμή και ειδικά στις μέρες μας είναι πολύ λιγότερη από το μέσο crime film. Παρ' όλα αυτά είναι εκεί. Υπάρχει έξω από το πλάνο, τη νιώθεις να απειλεί τους πρωταγωνιστές, δεν είσαι προετοιμασμένος γι' αυτή και αυτό είναι που σοκάρει. Πάντως δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει με τη βία.

    Ο Tarantino ήθελε να κάνει μια ταινία που θα συζητηθεί, που θα αποτελεί χαρακτηριστικό των 90's και που θα αφήσει εποχή... Το πέτυχε και χωρίς να φαίνεται να προσπάθησε πολύ!"

    Μετά από αυτή την ταινιάρα οι άλλες μου φαίνονται λίγες! Εκτιμώ πάρα πολύ το Interview with the Vampire και θεωρώ τον Neil Jordan εξαιρετικό στο να αφηγείται ιστορίες. Ταινιάρα και το Ed Wood ίσως η καλύτερη του Burton(αφήστε με όμως να προτιμώ το Sweeney Todd). Η κόκκινη ταινία είναι η αγαπημένη μου της τριλογίας, το Κοράκι είναι ένα dark παραμύθι που πάντα βλέπω με ευχαρίστηση και που μου ραγίζει την καρδιά ενώ Clerks και Τέσσερις Γάμοι και μία κηδεία είναι κλασσικές αξίες. Με το τελευταίο συγκινήθηκα ιδιαίτερα όλες(και είναι πολλές) τις φορές που το είδα.

    Δεύτερη αγαπημένη της χρονιάς μετά το Pulp Fiction είναι το υπέροχο Lion King! Ξέρω ότι δεν το έχεις δει αλλά σου λέω να το κάνεις το συντομότερο. Και δεν γίνεται να μην αναφέρω το μαγευτικό Chungking Express χωρίς ωστόσο να πω περισσότερα.

    Η Τελευταία Έξοδος μου αρέσει πολύ αλλά δεν παύει να είναι υπερεκτιμημένη. Το Forrest Gump όμως, όπως έχω ξαναπεί είναι μαλακισμένη ταινία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πολύ ενδιαφέροντα είναι αυτά που λες και συμφωνώ. “Το Pulp Fiction είναι το ίδιο το σινεμά” τότε ο “Πολίτης Κέιν” τι είναι! :p
    Λατρεύω το σινεμά του Neil Jordan διότι οι ιστορίες του δεν είναι απλές αλλά αντιθέτως είναι ξεχωριστές, ιδιόρρυθμες, και κυρίως τις διηγείται πάντα με το δικό του ιδιαίτερο στυλ.
    Το “Ed Wood” για μένα είναι η καλύτερη του ταινία και η αγαπημένη μου. Κι εμένα η κόκκινη ταινία είναι η αγαπημένη μου της τριλογίας και με διαφορά θα έλεγα. Το “Clerks” και “Τέσσερις Γάμοι και μία κηδεία”, όντως είναι κλασσικές αξίες.

    Το “Lion King” σίγουρα θα το δω μέσα στον χειμώνα μαζί και με κάποια άλλα κλασικά κινούμενα σχέδια που έχω σκοπό να δω. Το “Chungking Express” το είχα δει παλιά και με είχε μπερδέψει λίγο, ωστόσο η ταινία μου είχε ασκήσει μια παράξενη γοητεία. Θέλω να το ξαναδώ κάποια στιγμή.

    “Το Forrest Gump όμως, όπως έχω ξαναπεί είναι μαλακισμένη ταινία.”. Θα σου βάλω πιπέρι στο στόμα. :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή